222
CAP.
XVIII.
De
Homine,
in
quo
viua
omniùm
eius,
partium
ac
humorum
anathomia,
principiorumque
trium
hypostaticorum
virtutes
ac
proprietates,
nec
non
eorum
cum
humoribus
analogia
demon¬
strantur.
RESTAT
vt
in
homine
ea
exqui¬
ramus
ac
inuestigemus,
in
quo
comperientur
esse
tantò
subti¬
liora
&
perfectiora,
quantò
no¬
bilitate,
praestantiâ,
reliquis
om¬
nibus
creaturis
antecellit.
In
illo
enim
tan¬
quam
in
Microcosmo
tria
haec
principia,
tàm
diuersa,
vt
in
Macrocosmo,
sed
longè
spirituosiora
ac
praestantiora
continentur.
Homo
siquidem
à
Philosophia,
quasi
com¬
pendium
totius
maioris
mundi
dicitur:
quem
etiam
Macrobius
paruum
mundum
vocat,
vt
magnum
mundum
ingentem
esse
homi¬
nem.
Idem
Greg.
Nazianzenus
initio
libri
de
hominis
opificio
testatur.
Cuius
haec
sunt
verba:
Homo
inquit,
idcircò
à
Deo
post
reli¬
qua
factus
est,
vt
Deus
in
ipso
exserimeret
sub
breui
compendio,
quicquid
diffusè
an¬
teà
fecerat.
Hactenus
ille,
vbi
videmus,
inter
homines
à
peritis
doctoribus
simile
quid
prae¬
stare,
qui
vbi
discipulos
suos
fusiore
oratione
docuerunt,
in
summum
tandem
omnia
con¬
trahunt,
quae
paucis
verbis
&
minori
labo¬