5
In
aliis
tuis
rationibus
excutiendis
futilibus,
ac
vanis,
non
est
quòd
diutiùs
tempus
attera¬
mus:
Eae
enim
cùm
sint
leuissimi
momenti,
nulliusque
laboris,
in
illo
campo
alacriter
loquen¬
tiam
tuam
expatiari
sinemus.
Hoc
vnum
eius¬
dem
primi
tui
examinis
non
praetermittam
quod
argutissimae
scilicet
&
subtilissimae
sit
ra¬
tionis,
Medicum
nempè
à
Pharmacopaeo
esse
distinctum,
ne
seorsim
illorum
singuli
aegros
ingulare
ausint.
Notate
hîc
viri
doctissimi
gran¬
matici
acumen.
Caetera
in
stercus
captillum
facessant.
Quae
autem
vndequaque
ex
dogmaticorum
scholis
corrasa
recenses,
quorsum
ista,
nobis
iam
à
puerilibus
annis
toties
inculcata,
&
de¬
cantata,
diutius
auribus
nostris
obstrepant?
Valeant
&
ista
ad
sua
magisteria,
ibíque
in
ci¬
nerentur
ne
reuiuiscant.
At
quis
te
ferat
ita
inconsultè
in
preceptores
tuos
iniurium?
Quos
constat
ita
parandis
remediis
hoc
est
Pharma¬
copaeae
insudasse,
vt
suis
manibus
operationes
eiusmodi
attrectarent
&
versarent,
aegris
ipsi¬
met
Doctores
auxilia
exhiberent,
&
si
quae
ar¬
cana
medica
callebant,
sibi
solis
ea
asseruarent,
vel
ita
aliis
impertiebantur,
vt
non
nisi
sagacis¬
simo
Oedipo
enucleatore,
fas
esset
suis
in
vo¬
lucris
expedire.
Habuerunt
ne
Hippocrates
&
Galenus
distinctos
Pharmacopaeos?
aut,
cùm
ipsimet
ministeria
ista
obirent,
putaruntne
sibi
dedecori
verti,
aut,
vt
tu
delicatulus
censes,
de
maiestate
sua
&
reuerentia
detrahi?
Proh
vani¬
tatem.
cuius
vitio
quamplurima
ignoras.
Quàm
turpe
est
Medico,
sibi
Doctoris
titulum
arro¬
[FT]Aa
iij[/FT]