39
tur
aurùm
putare,
quod
ab
omnibus
Philoso¬
phis
dicitur
temperatissimum,
hac
sua
tem¬
perie
aegrotanti
balsamo
nostro,
hoc
est
à
sua
temperie,
vi
morborum
erranti
ac
degeneran¬
ti
ita
succurrere,
vt
ad
suam
temperiem
suae
medicinae
virtus
ipsam
reuocet,
sicque
viribus
augeat,
vt
morbo
facilè
reluctetur.
Audi
quid
sentiant
de
eo
Philosophi,
"Aurum,"
dicebat
Marsilius
ille
Ficinus,
"omnes
ante
omnia
pro¬
bant,
tanquam
omnium
rerum
temperatissi¬
mum,
&
à
corruptione
tutissimum
soli
quidem
propter
splendorem,
Ioui
autem
propter
temperatu¬
ram
consecratum,
ideóque
posse
calorem
natu¬
ralem
cum
humore
mirifice
temperare,
humo¬
res
à
corruptione
seruare,
Solarem
&
louialem
spiritibus
&
membris
inferre
virtutem.
Et
paulò
post.
Optimum
fore
putant
si
absque
aliena
permixtione
aurum
potabile
fiat.
Sin
minus
possit,
contusum
&
in
folia
redactum
accipi
volunt."
Deinde
subijcit
formulam
quan¬
dam
auri
potabilis.
Qui
vtique
agnoscit
qui¬
dem
in
auro
vim
mirificè
cordialem
inesse,
quae
virtutes
cordis,
hoc
est
vitalem
balsamum
re¬
creet,
&
augeat,
sed
tincturae
eius
elicien¬
dae
sanguinem
renouantis,
modum
non
sa¬
tis
calluit.
Tantum
igitur
abest
vt
praeparatio¬
nibus
chymicis
adulteretur
aut
corrumpa¬
tur,
vt
potius
temperatura
eius
calida
&
humi¬
da,
qua
Ioui
assimilatur,
corroboretur,
homo¬
genea
congregentur,
&
heterogenea
sepa¬
rentur.
Deinde
cùm
sol
ille
terrenus,
solem
microcosmi,
ex
lege
similium,
quâ
simila
si¬
milibus
delectantur,
ac
fouentur
&
quam
tu
hîc
[FT]Cc
iiij[/FT]