44
sed
corporea
corporeis
tantùm
aptanda
esse.
Quaeris
deinceps
(sic
respuens
Platonicorum
de
anima
vniuersali
mundi
sententiam)
si
ea
diffunditur
per
omnes
mundi
partes,
cur
om¬
nia
non
animantur?
Miror
ingenij
tui
incon¬
stantiam,
cùm
enim
agnoscas
animarum,
ho¬
minum,
pecudum
&
vegetabilium
inter
se
col¬
latarum
varietatem
&
discrimen:
cur
praeter¬
misisti,
eiusdem
matricis
progeniem
inanima¬
torum
vt
vocas,
quasi
anima,
vita
&
spiritu
pror¬
sus
destituta
sint?
cùm
vt
suprà
diximus,
&
quòd
subsistant,
se
anima
&
vita
in
statu
suo
subsistere
satis
supérque
testentur?
Nunquid
vides,
quemadmodum
&
quot
gradibus
tenui¬
tatis
aqua
differt
à
terra,
aer
ab
aqua,
&
caelum
aethereum
ab
aëre:
Sic
inter
se
illorum
progna¬
ta
indiuidua
differunt,
vt
quot
gradibus
pecu¬
des
à
vegetabilibus,
sic
&
hominum
animae
à
brutorum
anima
discrepent
&
excellant?
Sed
vt
totam
huius
mundi
machinae
con¬
structionem
oculis
tuis
subijciam,
generatio¬
nem
rursum,
aut
extractionem,
aut
separationem
singularum
mundi
partium
contexemus,
vt
inde
&
tibi
pateat,
quàm
antiqua
sit
Chymia,
aut
ars
Spagyrica,
cùm
à
Deo
ipso,
aut
si
mauis
à
prima
natura
rerum
profecta
sit
&
homini¬
bus
patefacta.
Diximus
suprà
à
verbo
illo
Fiat
(quod
principium
omnium
rerum
fuit)
crea¬
tum
fuisse
chaos,
quod
incubante
spiritu
do¬
mini
animatum
est,
vt
simul
anima
mundi
vni¬
uersalis,
cum
corpore
vno
&
eodem
momen¬
to,
procreata
sint,
Imò
ex
verbo
illo
(Fiat)
spiri¬
tus
processerit,
qui
chaos
efformarit,
cuius
est