46
DISQUISITIO
sulphur
quidem
evaporet,
licet
non
sit
inflam¬
mabile,
in
perfectis
autem
penitus
hydrargi¬
ron
fixavit,
ut
nec
evaporet,
nec
cremetur.
Quod
quò
melius
intelligatur,
sciendum
est,
τό
φλογιστὸν
esse
quidem
proprium
omnis
sul¬
phuris,
adde
&
solius
sulphuris
in
omnibus
re¬
bus
insiti,
at
non
semper
ei
est
proprium:
Quip¬
pè
fixari
porest,
idque
imperfectè
fixum
&
materiae
immixtum
non
incenditur,
tamen
evaporat
in
in
igne:
perfectè
fixatum
manet.
Atque
hinc
metallorum
in
igne
evaporantium
vel
perma¬
nentium
perfectio,
vel
imperfectio
maximè
oritur.
Hujus
rei
documentum
insigne
prae¬
bet
Antimonium,
nondum
ad
extensionem
mallei
usque
fixum,
sed
tantum
friabile
&
fusi¬
le,
uti
diximus.
In
eo
enim
sulphur,
quod
con¬
gelavit
argentum
vivum
in
massam
terreno¬
sam
(extra
reverbationis
artificium
puta,
quan¬
diu
manet
compositum)
non
inflammatur,
sed
cum
Mercurio
evaporat
in
igne
penitus,
nempe
ipsa
ambo
in
massam
natura
simul
con¬
juncta.
At
si
sulphur
ex
Antimonio
eliciantur
per
extractionem,
tunc
est
sicut
sulphur
com¬
mune,
&
perinde
sicut
illud
φλογιστὸν.
Non
loquor
de
rubedine,
quam
chymistae
extra¬
hunt:
sed
de
vero
naturali
sulphure
subviridi.
Id
hoc
documento
probabis.
Rec.
Aluminis
&
salis
nitri
ana
quantum
sufficit;
Fac
aquam
valentem,
vel
etiam
communem
aquam
for¬
tem