DISQUISITIO
50
fieri,
sed
nec
de
integro
effectionem
siue
pro¬
ductionem
veri
auri
naturalis
esse:
quibus
ex¬
plicatis
&
discussis,
Disquisitionis
nostrae
fine
faciemus.
Quod
igitur
ad
distinctionem
metallo¬
rum
attinet,
cùm
omnia
pariter
ex
sulphure
&
hydrargyro
concreverint,
ut
demonstratum
est,
&
ipso
facto
deprehenderimus,
ea
solum
quò
ad
hydrargyron
purius
vel
impurius;
&
quò
ad
sulphur
fixum
vel
cremabile
differre,
juxtà
diversam
contemperationem
eorum
per
sal
sive
terram
metallicam
concurrentem
cum
sulphure,
non
quidem
eorum
opinionem
improbare
possumus,
qui
negant
essensifica
differentia
speciali
metalla
differte,
sed
tan¬
tùm
ratione
accidentium
diversorum,
in
mi¬
neris
supervenientium,
quae
diversa
metalla
fa¬
ciunt:
sed
tamen
dicis
causa
supponamus
ea
differre
speciali
forma,
nunquid
una
forma
corrupta
alteram
inducere
ars
nequit?
nempè
si
substernatur
materia
formam
appetens,
&
impulsu
causae
efficientis
naturalis,
ac
debitis
adminiculis
in
actum
prorumpens:
Non
e¬
nim
species
in
species
mutari
dicimus,
velut
argenteitatem
in
aureitatem,
sed
individua
specierum
corruptioni
&
generationi
obno¬
xia
&
mutabilia.
Videamus,
igitur
quomo¬
do
Iesuita
suam
sententiam
tueatur.
"Com¬
munis",
inquit,
"multorum
est
opinio,
solum
aurum
in¬
ter
me¬