117
DE HELIA ARTISTA.
51
ter metalla perfectam speciem habere, caetera omniae
esse quasi quaedam rudimenta & initia auri tantùm,
ac proinde inter metalla aliud discrimen non esse,
quàm inter perfectum & imperfectum in eadem specie;
verùm contrà hanc opinionem sic agere possumus. Fer¬
rum non est mixtum imperfectum, quale est Nix &
caetera, quae ἐν τῷ μετεώρῳ fiunt. Quis enim cre¬
dat? Ergo est mixtum perfectum. Egregia sanè
ratio, si hoc est ratiocinari, praesertim in philo¬
sophia & scientia naturali. Quis enim cre¬
dat? inquit; Annon principium his apertie
postulat, & mixtum esse perfectum colligit,
quia ipse cum suis non credit, quod sit imper¬
fectum? At cum saepè ferre pluisse legatur, sa¬
quae in μετεώρῳ fiunt, lougè vero similius
est, ferrum & reliqua metalla imitari, quàm
secus. Itaque quod addit, idem licebit dicere de auro,
argento & caeteris; tantundem ponderis habet,
quantùm prior ratio habuit. Reliqua argu¬
menta, ut & alterius cujusdam, qui ex suppo¬
sitione terminorum Logicorum arguit, metal¬
la differe specie, non tenent, nisi addicantur
propriis principis naturalibus. Etsi enim
de individuo hoc plumbo praedicetur plumbum
in specie, & de specie hac metallum in genere:
tamen ista non re ipsa, sed distinctionis causa
dici possunt, exusu loquentium, non rei natu¬
ra. Sed pergit Iesuita. "Et, vel unica metallo¬
rum substantia est", inquit, "& qualitates dipersae: vel
non est
D 3