CAPITULUM
IV.
185
quentem
non
capiat:
sua
tantùm
sibi
placentea
experientiam
rerùm
multam
habet
in
Chymi¬
cis
operationibus:
non
doceri,
sed
docere,
vult
alios:
unde
etiam
non
abs
re
doctoris
vel
alterius
dignitatis
titulum
gerit:
quem
turpitudinis
fortè
infamia
contaminaret,
si
doctiorem,
prae¬
sè
agnosceret
ullum.
Haec
vana,
inquam
persvasio
multis
hactenus
nocuit,
&
adhuc
in¬
dies
nocet,
quò
ad
finem
artis
non
perveniant.
Temeritate
enim
quadam
in
altum
plus
iusto
volantes,
&
vilut
Icarus
propiùs
ad
Solem
accedentes,
cùm
eodem
in
profundum
erroris
pelagus
praecipitantur,
ex
aquo
in
postèrum
sine
maximo
labore
vix
evadunt.
Lapidem
&
Philosophum
uno
quasi
ore
loquentès
audit
ve¬
ritatis
studiosus.
Lapis
quidem
rem
ipsam
nudè
sine
verbis
exhibet:
Philosophus
vero
rei
ueri¬
tatem
essentialem
verbis
exprimit:
&
ipso
o¬
pere,
si
res
postulat,
demonstrat:
ita
ut,
etiam:
si
viam
eandemque
ambo
doceant
veritatem,
Philosophus
tamen
sit
tanquam
praeceptor:
vn¬
sermedius
inter
lapidem
&
discipulum.
Prae¬
teptor
igitur
clamat,
audi
me
discipule,
&
do¬
cebo
te:
Largire
mihi
tempus
auscultandi,
&
institutis
te
juvabo
optimis,
tibique
&
tuis
sa¬
luta¬
M
5.