CAPITULUM
IV.
201
tia.
Ne
igitur
inani
&
vano
nomine
stultè
superbire
videar,
in
Rege
nostro
iuvando
nul¬
lum
non
movebo
lapidem:
imprimis
autem
ip¬
sum
exornabo
sapientia
&
divitijs,
omnesque
mundi
thesauros
ipsius
potestati
subiiciam.
Praetereà
singulari
bonitate
&
clementia
er¬
ga
omnes,
praesertim
autem
erga
nos
fratres
ipsius
praeditus,
pauperibus
erit
refugium,
mise¬
ris
&
afilictis
solatium,
&
moerore
confectis
gaudium
&
refrigerium.
His
finitis
Luna
compellata
à
Mercurio,
in
hoc
argumentum
fari
incipit:
Ego,
inquit,
so¬
ror
Regis
uterina,
meritò
habeo,
quod
de
tristi
hoc
fratris
mei
casu
lugeam:
sed
unum
est,
quod
me
solatur,
ne
prorsus
abiecto
animo
de¬
sperem:
nempe
hoc
quod
communi
dicitur
pro¬
mverbio:
"Post
nubila
Phoebus:"
Experientia
enim
me
subinde
edecuit
hujus
dicti
verita¬
tem.
Quoties
enim
vidi
fratrem,
densissi¬
mis
obscuratum
nubibus,
qui
nihilominus
ta¬
men
igneo
suo
ac
radioso
splendore
illas
penitus
discussit,
&
tandem
eluctatus,
rursus
auream
nobis
&
fulgentem
capitis
comam
benignus
ostendit?
Sed
sicut
in
ipsius
ministerium
se
ul¬
tro
afferunt
fratres,
&
cognati
mei
omnes,
ita
etiam.
N
5