TRACTATVS.
61
ris,
quae
à
radijs
Lunae
trahebatur;
&
haec
non
nisi
pro
Nympha
nemoris
il¬
lius
procurabatur:
ibi
etiam
pascebantur
tauri
&
arietes,
&
pastores
erant
duo
iuuenes,
quos
Alchimista
interrogans:
Cuius,
inquit,
est
haec
sylua?
cui
respon¬
derunt:
Est
nemus
&
hortus
nostrae
Nymphae
Veneris.
Alchimista
huc
il¬
luc
inambulabat.
Placuit
illi
quidem
locus,
sed
ille
tamen
semper
de
suo
sulphu¬
re
cogitabat,
atque
ita
ambulando
fessus,
miser
consedit
ad
latus
canalis,
sub
qua¬
dam
arbore,
&
caepit
miserrimè
lamen¬
tari,
deplorando
tempus
&
sumptus
in
suo
labore
frustra
impensos
(non
erat
a¬
lias
deceptoriae
facultatis,
sed
sibi
ipsi
nociuus)
aitque:
Quid
est
hoc,
omnes
dicunt
rem
esse
communem,
vilem,
facilem,
&
ego
sum
vir
doctus,
&
hunc
miserum
lapidem
non
possum
excogitare,
sicque
lamentando
caepit
maledicere
sulphu¬
ri
quod
in
illo
tot
sumptus,
tot
labores
frustra
consumpserit:
&
sulphur
fuit
etiam
in
illo
nemore,
sed
inscio
Alchimista:
interim
dum
ita
lamentaretur,
audiuit
vocem
quasi
alicuius
senis:
Amice
cur¬
ita
lamentaris,
cur
maledicis
sulphuri?
Alchimista,
circumspexit
vbique
nemi¬
nem¬