Non
artis
hęc,
sed
hominum
arte
abutentium
sunt
vitia.
3.
Ubi
invidia
&
odium
in
con¬
silio
est,
caecum
est
ibi
judicium.
Omnibus
pla¬
cere
non
stu¬
deo,
cum
nec
omnes
nec
o¬
mnia
mihi
pla¬
ceant.
8
PRAEFATIO
tiae
fraudibus
ac
versutiis
expiscati
sunt,
more
suo
solito
pretio
amplius
distrahe¬
re,
multò
minus
ementitas
suas,
sine
ulla
veritatis
scintilla
Cacochymicas
&
So¬
phisticas,
literâ
longa
dignas
artes,
pomposa
specie
vendere,
quòd
hac
vice
Phari¬
saicam
pellem,
vulpinum
ac
maledicum
animum
tegentem,
(qua
multos
inno¬
scentes
virtute
sua
&
inculpatâ
vitâ
viros
integerrimos,
pessimi
illi
ad
arrugias
condemnandi
impostores,
perfidi
ac
sceleratae
linguae
famicidae,
quorum
etium
um¬
bra
nocei,
non
solùm
mendaciter
insectari,
verum
etiam
honestum
landabileque
eorum
nomen
in
odium
&
periculum
vocare
consueverunt)
sibi
detractam
ani¬
madvertent.
Natio
haec
prava
&
adultera,
cui
decipere
dulce
est,
mavult
esse
fa¬
mae
magnae,
quàm
bonae,
&
plerunque
quia
virtutibus
nequeunt,
sceleribus
inno¬
tescere
volunt.
Ideò
his
à
caetu
omnium
verè
Philosophantium
in
perpetuum
ex¬
communicatis
impostoribus,
mysteriorum
DEI,
secretorumque
Naturae
ignaris
&
indignis
(propter
quos
laudatissimum
&
honoratissimum
verae
ac
inclytae
Alchymiae
nomen,
non
solum
apud
rude
vulgus,
verùm
etiam
apud
literatos,
qui
tamen
ex
sua
ignorantia
aliorum
scientiam
metiuntur,
infame
ac
odiosum
immeritò
euasit)
displicuisse,
verè
laudari
est.
Quid
enim
potest
contingere
illu¬
strius,
quàm
ab
illis
perditissimis
agyrtis
&
seplasiariis
ad
haram
potius
quàm
ad
Aram
Spagyricam
idoneis
vituperari,
quorum
laus
saepè
suspendio
digna,
&
a
quibus
non
nisi
optimi
&
doctissimi
quique
semper
odio
sunt
habiti.
Galenistarum
verò
pars
syncerior
&
subtilior,
Nicodemiana,
ingenio
mi¬
tiore,
quae
propter
metum
&
excommunicationem
Rabinorum
quorundam
A¬
theniensium
veritatem
publicè
profiteri,
hactenus
nondum
ausa
est,
lucem
hanc
diutissimè
exoptatam,
obviis
ulnis
excipiet
avidissimè:
absit
tamen
omen,
quod
haud
vano
mentis
augurio
praesentio,
ne
post
plenariam
istorum
perceptionem
In¬
vidia
hinc
certò
suboritura
doleat
haec
usui
publico
communia
facta:
ita
ut
postea
iidem
simulato
contemptu,
illa
fervidius
carpant:
vel
ut
aliquando
plus
sapere
videantur,
contractis
superciliis,
ac
concrispatis
naribus
eadem
(suis
tamen
usi¬
bus,
sed
sine
DEI
benedictione,
clanculum
reservata)
frigidiusculè
commendent.
At
cum
Invidiae
stimulis
semper
vulnerata
conspiciatur
Virtus,
ac
proficientium
&
Reipub.
studentium
comes
sit
Invidia:
imò
ne
Iupiter
quidem,
seu
pluat,
seu
serenus
sit,
omnibus
placeat,
&
difficilimum
sit
ingrato
mundo
operam
gratam
praestare
posse,
misericordia
potius
quàm
irâ
hi
digni
sunt,
donec
aliquando
ex
In¬
vidiae
suae
Purgatorio
cruciante,
spontè
se
liberent.
Pars