Unico
Ictu
praesentiali
in¬
tuentur
omnia
Exod.
33.
Es.
6.
2.
Cor.
II.
Ps.
115.
sect.
15.
Ulterior
lon¬
gae
vitae
exten¬
sio
possibilis
est:
Ideò
Porta
Genethliaco¬
rum
vitae
metam
pręfigentium
opinionem
re¬
iicit,
affirman¬
do
eum,
qui
infirmitates
cavet,
&
noxia
vitat,
longiorem
vitam
ducere
posse.
Paracelsus
cap.
7.
Labyrinthi
medicorum.
104
PRAEFATIO.
ineffabili
quodam
modo
unum
penitus
evadunt.
Intima
DEI
viso
&
Cogni¬
tio
DEI
Intuitiva,
quae
etiam
in
hoc
mundo
Animae
separatae
per
Lumen
Gra¬
tiae
contingit,
si
quis
modo
se
expedire
velit,
ac
Deo
subditum
reddere.
Ita
mul¬
ti
sancti
viri
virtute
Deifici
Spiritus
in
hac
vita
primitias
Resurrectionis
degu¬
starunt,
&
Patriae
Coelestis
praegustum
senserunt.
Mors
videlicet
illa
Sancto¬
rum
spiritualis
(quam
Hebraei
Mortis
osculum
vocant)
in
conspectu
DEI
pre¬
tiosa,
si
dici
mors
debeat
Vitae
plenitudo:
Mori
oportet
Mundo,
Carni,
Sangui¬
ni,
&
toti
Homini
Animali,
qui
per
Excessum
MENTIS
velit
ad
haec
secreto¬
rum
Penetralia
ingredi,
&
in
Paradisum
intrare:
Homo
sola
Mente
vivens,
ut
Angelus
evadit,
ac
toto
(ut
sic
dixerim)
pectore
Deum
quodammodo
conci¬
pit.
Scopus
ad
quem
omnes
dilectissimi,
sancti
&
intimi
Amici
DEI
juxta
Al¬
tissimi
Imaginem
seu
inspirationem,
&
non
secundum
Terrae
Limum
viventes
tendunt,
qui
se
ex
Amore
Divino
in
fontem
Abyssi,
seu
Nihilitudinis
Pelagus
li¬
benter
praecipitant,
&
per
Vitam
Christi
Sancta
Sanctorum
ingrediuntur,
ut
in
Sabbatho
vivant
in
Requie
&
Beatitudine
cum
Deo,
&
sic
Aeternitatis
Am¬
brosiano
Nectare
perenni
potentur.
Per
Animam
stantem,
suam
Divinitatis
Imaginem
complexam
seu
MENTEM
DEO
per
Christum
unitam
actuali
po¬
timur
Beatitudine.
Et
si
vero
verba
producendae
vitae
Vanorum
hominum
esse
dicantur,
nec
Naturae
tamen
nec
Rationi
repugnat
Hominem
sibi
posse
suam
prolongare
vitam,
ultra
communem
hominum
aetatem,
usque
in
magnum
tempus,
duas
ob
causas:
quarum
PRIMA
est,
quod
nullus
certus
Terminus
in
NATURALIBUS
appa¬
reat
constitutus,
quo
die
nobis
moriendum
sit,
sed
hoc
in
nostra
manu
&
potesta¬
te
positum
ac
situm
est,
abrumpendi
vitam
si
volumus,
&
sine
DEI
offensâ
pro¬
longandi
si
modo
possumus,
&
sapientiam
habemus:
Loquor
hîc
de
Naturali
mor¬
te
Philosophicè,
quae
est
tantum
consumptio
Naturalis
Humidi
&
Caloris,
ut
de¬
monstrabile
in
lychno
accenso,
non
Theologicè
de
morte
illa
Fatali,
&
ultimo
Ter¬
mino
cuilibet
à
DEO
praefixo,
quo
non
solum
Naturae
debitum
exolvere,
sed
pro¬
peccatis
poenam
reddere
cogimur.
Mors
est
Terminus,
qui
praeteriri
non
potest,
non
autem
dies
vel
hora,
quia
vivimus
è
Gratia
DEI
Terminum
sine
hora.
Si¬
cuti
enim
Deus
nostros
capillos
numeravit,
ita
etiam
annos
supputat,
relinquen¬
do
videlicet
illos
in
nostra
potestate:
Et
quia
DEI
beneplacitum
fuit,
ut
Homo
in
sempiternum
viveret,
indè
facilè
percipi
potest,
ipsi
quoque
propter
Legitimam
generis