38
NOTAE.
Medaurensis,
omnium
Magorum,
qui
fiêre,
primus,
quid
horum,
quae
recensentur
praestitit?
Fuere,
fateor,
antiquitus,
qui
cum
Enothea
Pe¬
troniana
gloriabantur:
Quicquid
in
orbe
vides,
paret
mihi
florida
Tel¬
lus.
Cùm
volo,
spissatis,
arescit
languida
succis:
Cùm
volo,
fundit
opes,
scopulique
atque
horrida
saxa.
Niliacas
iaculantur
aquas:
mihi
Pontus
iner¬
tes
Summittit
fluctus,
Zephirique
tacentia
po¬
nunt
Ante
meos,
sua
flabra,
pedes:
mihi
flumina
pa¬
rent,
Hircanaeque
Tygres,
&
iussi
stare
dracones.
Quid
leniora
loquor?
Luna
descendit
ima¬
go.
Carminibus
deducta
meis,
trepidusque
furen¬
tes
Flectere
Phoebus
equos,
reuoluto
cogitur
orbe,
Tantum
dicta
valent.
Sed
quid
haec
aliud,
quàm
fabulosae
pollici¬
tationes
aequè,
ac
monstrosae?
Aut,
si
quid
habue¬
re
prisca
illa
saecula,
quod
inter
Ethnicos
admi¬
rationi
esset,
mendacia
fuere
signa.
Talia
erant
quae
Sathan
per
Magos
Aegyptios,
tempore
Mo¬
sis
operabatur,
aut
naturalia
prorsus,
aut
merae
putidaeque
illusiones.
Huiusmodi
erant,
quae
in
Idolis,
antris,
delubris
aut
fanis,
antiqui
admi¬
rati
sunt.
Inter
quae
tamen
nihil,
quod
propriè
mira¬