166
IOHANNIS
HOLLANDI
perspecta
dictorum
spirituum
natura,
viderent
eos,
aequè
atque
Metalla,
morbis
in
Minera
com¬
tractis,
esse
obnoxios,
foetentibusque
scilicet,
ac
terrestribus
foecibus,
ac
combustibili
sulphu¬
re
abundare,
quibus
periculum
esset,
ne
&
me¬
talla
comburerentur,
&
impuriora
redderentur.
Ad
haec,
inesse
dictis
spiritibus,
veneni
quod¬
dam
genus,
vsque
eò
corrosiuum,
&
volatile,
vt
si
cum
Metallis
coniungerentur,
non
tantùm
ea
venenosa,
corrosiua,
&
frangibilia
essent
red¬
ditura,
vt
instar
vitri
rumpi
possent:
verùm
e¬
tiam,
cum
funderentur,
in
fumum
auolarent,
&
meliorem
metalli
partem
secum
aufferent,
ita
vt
id
in
nihilum
redigeretur.
Itaque
speculatio¬
nę
sua,
Veteres
vlterius
progressi,
cogitarunt,
quemadmodum
spiritus
ab
hisce
omnibus
mor¬
bis
possent
liberare,
eosque
ita
praepararare,
vt
&
in
corpora
ingrederentur
ea,
quae
pulchra,
&
clara,
&
in
aeternum
cum
his
permanenti
tin¬
ctura
tingerent,
&
nihilominus
dulcia,
&
mal¬
leabilia
permanerent:
sicque
in
Solis,
&
Lunae
naturam
perducerentur.
Hanc
ad
rem,
tribus
potissimùm
opus
esse,
intellexerunt,
nempe
va¬
sis
ad
eam
rem
aptis:
materiâ,
qua
cum
spiritus
miscerentur,
&
eo,
quod
&
materia
expellerent,
atque
in
sublimè
cogerent
venenosissimam,
ac
fugacissimam
spirituum
partem:
quà
primum
ex
pulsa,
eam
proximè
vrgerent,
quae
media
est,
&
ad
artem
nostram
accommodata,
retentis
in
fundo
à
materia,
cum
qua
spiritus
miscerentur.
crassis,
ac
terrestribus
eorum
partibus,
quae
in¬
gressum
impedirent,
vnà
cum
sulphure
albo
combustibili.
Sic
non
potuerunt
quicquam
com¬