191
LAPID.
PHILOS.
THEORIA.
prius
in
eo
coepit
operari;
licet
non
in
eundem
gradum,
quod
minimè
non
est
necesse.
Nam
ta¬
metsi
ipsam
materiam
haberemus
ex
minera,
qualem
natura,
cum
in
ea
opus
suum
aggreditur,
inuenit:
non
tum
ex
ea
Lapidem
possemus
pro¬
ducere.
Est
ergo
materia
reclusa,
&
spiritualis
reddita
in
meliori
gradu,
quàm
quum
natura
eam
tractandam
acciperet:
fuit
autem
perfectum
corpus,
&
ad
summam
suam
perfectionem
per¬
ductum,
vt
naturae
nihil
amplius
restaret
in
eo
absoluendum.
Et
quamuis
id
à
nobis
apertum
est,
&
spirituale
redditum,
quod
à
natura
ita
e¬
rat
compactum,
vt
cuiuis
igni
atque
examini
resisteret,
retinet
tum
in
se
perfectionem
&
vire
tutem,
qua,
antequàm
recluderetur,
&
spiritua¬
le
fieret,
erat
praeditum.
Neque
enim,
eò
quòd
spirituale
sit
sactum,
quicquam
ei
decessit,
sed
accessit
potius:
&
siquidem,
nisi
esset
corpus
ab¬
sque
vllo
vitio
perfectum,
quomodo
fieri
pos¬
set,
vt
Lapidem
ex
eo
produceremus,
qui
om¬
nia
corpora
mortua
viuificet,
impura
repurget.
dura
emolliat,
&
mollia
induret,
quoniam
om¬
ninò
naturae
repugnat,
rem
perfectissimam
ex
re
imperfecta,
&
impura
extrahere.
Vnde
fallun¬
tur,
qui
in
rebus
impuris,
aut
imperfectis,
atque
impuris
metallis;
lapidem
quaerunt.
Conantur
enim
id
ex
iis
extrahere,
quod
iis
non
inest.
Quare
non
potest
Lapis
aliunde
extrahi,
quàm
ex
corpore
omnium,
quod
DEVS.
creauit,
perfectissimo
in
rerum
natura,
quo
nul¬
lum
in
mundo
inueniri
possit,
aequè
perfectum,
&
quod
nulla
re
possit
destrui.
Sed
quò
quis
id
magis
conetur
destruere,
eò
materia
fiat
nobi¬
N
j