7
Pars
Prima.
quod
si
fiat,
spiritus
ipse
conscientiam
vniuscuiusque
per¬
scrutando,
examini
sistet.
Haec
de
linguarum
cognitio¬
ne
dicta
sunt.
Persuasum
vero
habeas,
hominis
naturalem
illam,
quotidianam
&
aeternam
conseruationem
&
cogni¬
tionem
non
in
animali
notitia
solum
exquirendam,
huma¬
num
enim
errare,
sed
in
ipso
DEI
verbo
ex
vtraque
parte
quaerendam,
quam
naturae
inuestigatio
sequatur,
ex
Deo
enim
ortum
trahentes,
ad
eundem
reuertuntur,
&
in
eo¬
dem
terminum
finemque
statuunt,
verbum
enim
sola
nor¬
ma
&
sceptrum
est,
&
natura
norma
omnium
creaturarum,
&
ad
animae
corporisque
habitationem
viam
sternens,
ex
quibus
omnibus
Theosophus
vere
cognoscitur,
horum
au¬
tem
omnium
cognitio
vera
Aristotelem
latuit,
nam
in
te¬
nebris
cęcutientem
eum
videre
licet,
humanae
quamuis
ra¬
tionis
acumine
alijs
longe
praestantem.
Idem
&
de
secta¬
toribus
eiusdem
dicendum,
authoritate
nominis
apud
ple¬
rosque
licet
magna
polleant.
Temporis
itaque
ante
o¬
mnia
exacta
consideranda
ratio,
&
veritatis
iustitiaeque
stu¬
dium
conatu
omni
sectandum,
implorandumque
sacri
spi¬
ritus
auxilium,
qui
spiritualium
nobis
rerum
cognitionem
largiatur,
&
viribus
omnibus
cauendum,
ne
labyrintho
huius
mundi,
vitijs
inhaereamus,
sed
bonum
&
ęquum
se¬
ctantes,
&
diem,
horam
ve
nullam
absque
fructu
laboreque
praeter
labi
permittentes
actiones
nostras
omnes
ad
diuini
nominis
gloriam
&
proximi
emolumentum
dirigamus.
ADOLPHVS.
Copiose
adeo
de
his
omnibus
disseruisti,
mi
senex,
vt
minimam
eorum
partem
assecutus,
de
omnibus
responde¬
re
haud
possim,
video
quidem
bonum
omni
studio
sectan¬
dum,
sed
non
cunctis
simul
respondendum,
&
lente
quidem
festinandum
statuo.
SENIOR.