88
19
Pars Prima.
bus, non autem magnatibus & filijs huius mundi thesau¬
rum hunc largitur, quem homo iuxta praeceptum Domini
foeneri locare tenetur, ad honorem & gloriam Dei extol¬
lendam & pauperum inopiam subleuandam, ne scilicet in¬
erti ocio torpescentes vitae munia derelinquamus, sed iuxta
Dei voluntatem & beneplacitum opera vocationis nostrae
obeamus. Quod si vero hic thesaurus omnibus tribuere¬
tur, quae quaeso confusio & discordia inter mortales exori¬
retur: nec video, qua ratione dictum illud Syracidae, mi fili,
si Deo in seruire & placere vis, praepara te ad diem afflictio¬
num, verificari posset? Quod quidem dictum de pauperta¬
te, inopia & imbecillitate humana loquitur, vt ex teipso
conijcere facile poteris. Nec etiam hominibus concedi¬
tur, thesauro hoc pro animi libitu vtendi fruendi, ma¬
litiosa enim hominis natura & deprauata. Hoc igitur ar¬
canum nemini reuelato, nec superbiae, auaritiae & ambitio¬
ni manus dato, Dei enim honor est & gloria sola, sic enim
si fortuna fauet, caueto tolli, si fortuna tonat, caueto mergi,
Deus enim vtriusque fortunae arbiter, pro sua voluntate
tranque moderatur, non enim minor virtus est ante ade¬
ptam scientiam, omni studio eam venari, quam post illam
adeptam silentio eandem tegere: verum si alio modo, quam
reuera sese habet, reuelaueris, ars illa summa, artis nomen
& dignitatem amittit. Hinc è Philosophis quidam inquit.
Hoc opus prae omnium oculis abscondito, tanquam ver¬
bum in lingua tua, & ignem in oculis tuis, imo de hoc te¬
cum ipse ne disseras, ne ventus verba tua ad alium perferat,
quod quidem ad tui incommodum postea redundabit, de
hisce ego te fideliter praemonui, tuum est cauere sedulo, ne
corpore & animo poenas luas. Magnus vero est abusus
praestantissimorum horum Dei donorum, quae ex mera gra¬
tia & liberalitate Deus nobis largitur, summa etiam igno¬
minia conculcantur & abijciuntur Philosophica haec do¬
na,
C 2