34
Aureliae
occultae
Philosophorum
fructu
vitis
bibemus,
vbi
specie
alia
prorsus
ab
hac
induti
ad
eum,
pariter
ad
nos
properantem,
transmigraturi
sumus,
ad
quam
felicitatem
quam
primum
nos
perducat.
Deus
ter
Opt.
Max.
per
mediatorem
nostrum,
&
spiritum
san¬
ctum,
cui
foedere
filiationis
coniuncti
sumus,
cui
obedi¬
entiam
promissam
praestare
tenemur,
in
sectando
bona
&
profligando
mala
opera,
vt
offeramus
ei
nouos
Israelitas,
spiritum
contritum,
&
vota
Deo
facta
reddentem.
In
his
spiritus
Dei
operatur
per
fidem,
charitatem
&
spem,
quemadmodum
etiam
ardens
illud
desiderium
&
consue¬
tudo,
in
natura
multa
perficit,
quae
incredibilia
viden¬
tur.
Pauci
namque
hominum
patienter
in
cognitione
Dei
adipiscenda
taedia
illa
deuorant,
sed
plerique
terrestria
bona
&
caduca
sectantur,
innixi
voluptatibus,
ambitioni
&
potentiae
mundanae,
hinc
Christus
regnum
suum
à
mun¬
do
separat,
&
mundanarum
rerum
curam
ab
se
reijcit,
licet
rerum
omnium,
sapientiaeque
ac
scientiae
cognitio,
fons
&
origo
ipsa
siet,
hisce
tamen
neglectis,
regnum
sapientiae
di¬
uinae
annunciauit,
quod
ante
omnia
à
nobis
quaerendum
es¬
se,
&
ipse
statuo:
verùm
quae
tua
circa
hoc
sit
sententia,
au¬
dire
desidero.
ADOLPHVS.
Fateri
equidem
vel
ipsa
veritas
me
congit,
haec
omnia
ita
se
habere,
licet
opinioni
longe
diuersae
iam
dudum
cal¬
culum
addiderim.
Et
quidem
sententia
illa
mea
cum
fi¬
liorum
huius
lucis
opinione
ad
amussim
conuenit,
sed
cum
aliena
prorsus
ab
hac
ex
te
audiam,
mutanda
illa
foret.
Prorsus
itaque
&
mihi
indubitatum
videtur,
mysterium
hoc
&
arcanum
non
omnibus
communicari
&
reuelari
pos¬
se,
praesertim
cum
&
in
alijs
omnibus
artibus
tam
ijs
ad
quas
nos
natura
prouocat,
quam
quas
magistro
duce
cognosci¬
mus,
idem
prorsus
obtinere
videam,
ad
harum
enim
cogni¬
tio