38
Aureliae
occultae
Philosophorum
prout
alia
ijs
acquiri
nonnulli
putant,
nec
fiduciam
plena¬
riam
in
eo
collocandam,
vt
nec
omnem
ei
fidem
derogan¬
dam
esse.
Sed
vt
apertius
demonstrem
tibi,
quę
vera
illa
cau¬
sa
siet,
ob
quam
abscondi
debeat
à
cultoribus,
nec
vni
soli
eum
dari,
nec
enim
omnia
vni
soli
dantur.
Hinc
illa
Christi
saluatoris
praeclara
parabola,
Matth.
6.
neminem
duobus
dominis
inseruire
posse:
&
vt
videamus,
Deum
in
naturae
o¬
peribus
semetipsum
patefecisse,
quo
opera
eius
mirabilia
in
omnibus
cognoscantur,
&
quidem
hoc
modis
varijs,
&
ten¬
tationum
afflictionumque
generibus
diuersis,
non
volupta¬
tum
coeno,
prout
videmus
eum
Zachaeum
illum
animi
vitio
labascentem
suscepisse,
praetenuis
licet
&
infimae
sortis
hic
esset,
eius
nihilominus
hospitio
vti
voluit,
quoniam
magne¬
ticus
ille
amor
apud
Zachaeum
erat,
qui
in
alios
quoque
de¬
riuabatur.
Verum
ex
communi
humanae
naturae
labe
ani¬
mum
efferimus,
&
benignitatis
fontem
occludimus,
quasi
hoc
Dei
donum
nobis
in
nostram
solum
vtilitatem
conces¬
sum
sit,
cum
potius
in
beneficentiae
opera
erumpere,
&
mi¬
sericordiae
beneficia
erga
pauperes
exercere
debeamus,
sed
haec
omnia
mundi
huius
sectatores
facile
rident,
diuitiae
namque
hominum
animos
peruertunt
vt
diuersa
plane
a¬
gant,
&
iustitiae
froenum
immutent,
hinc
Mammon
opes
à
Christo
dicuntur.
Quin
&
sapientiam
diuitiae
conferunt,
&
numo
loquente
pauperum
sapientia
silentio
inuoluitur,
difficilis
ea
de
causa
introitus
locupletum
in
regnum
coele¬
ste,
sapientes
autem
pauperes,
mansuetos,
humiles
Dominus
nouit,
&
sustentat,
diuitum
copiam
in
inopiam
redigens
(cum
putent
nullius
opera
sese
indigere)
&
sapientiam
mundi
hu¬
ius
stultitiam
esse
demonstrans.
Ante
omnia,
amice
iucun¬
dissime,
regnum
Dei
quaeramus,
&
cum
Propheta
Dauide
oremus,
vt
Deus
secundum
nostram
indigentiam
&
suam
i¬
psius
voluntatem
necessaria
largiatur,
ne
ad
sinistram
&
er¬
rorum
viam
deflectamus,
cum
via
mundi
huius
lubrica
val¬
de