46
Aureliae
occultae
Philosophorum
in
fide,
absque
verbo
autem
nihil
est,
est
enim
ipsum
Dei
verbum.
Qui
autem
verbo
non
credit,
cum
Adamo
illo
in
mortis
tenebris
haesitat,
nec
spem
habet
vitae
aeternae,
non
enim
absque
fundamento
in
fide
persistere
potest:
estque
Ethnicus
&
haeretica
prauitate
insignitus,
qui
offendit
ad
lapidem
angularem,
à
D.
Ioanne
praemonstratum.
Deus
namque
pro
immensa
sua
misericordia
quàm
plurima
me¬
dia
nobis
proposuit,
per
quae
iuxta
voluntatem
eius
à
pluri¬
mis
tentationibus
&
malis
praeseruaremur,
&
vitare
posse¬
mus
spiritum
maledicum
&
doctrinam
peruersam,
animae
pariter
ac
corporis
subuersionem
procurantem.
Officium
magistratus
politici
huc
quoque
accedit,
per
quod
magistra¬
tus
malorum
vim
&
audaciam
à
ceruicibus
piorum
propul¬
sat,
concordiam
ac
pacem
procurat,
fraudes
ac
dolos
omnes
propellit,
&
ius
suum
vnicuique
tribuit,
non
quidem
iuxta
hominum
affectiones
&
voluntatem,
sed
iuxta
iustitiae
&
di¬
uinae
voluntatis
normam.
Idem
de
medico,
&
facultate
me¬
dica
sentiendum,
qui
omnis
generis
morbos
&
infirmitates
abigit,
propulsat.
Spiritus
enim
ille
malignus
omnis
ge¬
neris
mala,
tentationes
&
afflictiones
humano
generi
im¬
mittit,
vt
sunt
fraudes,
malitia,
inimicitiae,
odia,
menda¬
cia,
aduersitates,
calumniae,
inopia,
persecutiones,
incon¬
stantia,
&
aliae
tentationum
variae
species,
contra
fidem,
charitatem
&
spem
militantes,
prout
etiam
in
Apostolis
Ioanne,
Petro
&
Iacobo
videre
licet,
qui
dum
Christus
sal¬
uator
captiuus
ex
horto
abduceretur,
humanae
fragilitatis
&
inconstantiae
exemplum
manifestum
praebebant.
Ver¬
bum
igitur
diuinum
summo
studio
sectandum,
&
animis
in¬
figendum,
sacramentorumque
sigillo
confirmandum
est,
quo
sub
excessum
nostrum
ex
hac
vita
fidem
nostram
obsi¬
gnemus,
&
contra
vim
portarum
inferorum
in
vitam
aeter¬
nam
ingrediamur.
Haec
vero,
quae
prolixe
adeo
à
me
di¬
cta
sunt,
ne
taedio
te
afficiant,
quin
exemplo
Tobiae
curam
mun¬