DE
AXIOMAT.
HERMET.
61
ptionem
maxume
desiderat
desiderio
natura.
Natu¬
ralis
enim
corruptio
fit
cum
seminis
conseruatio¬
ne,
quippe
essentia
seminis
per
eiusmodi
corru¬
ptionem
magis
magísque
perficitur:
vt
videmus
in
semine
humano,
quod
in
vtero
matris
destrui¬
tur,
vt
inde
foetus
&
homo
fiat.
Simili
modo
no¬
strum
semen
in
aqua
nostra
putrescit,
corrumpitur,
&
secundum
externam
formam
destruitur,
vt
inde
magis
magísque
in
perfectionem
&
summum
multiplicationem,
ingenio
philosophi
sic
dispo¬
nente,
deducatur.
V.
Nulla
materia
potest
perfici,
nisi
patiatur
diu.
Lull.
cap.
25.
theor.
test.
p.
46.
Inspice
Generationem
tritici,
quod
per
multas
septimanas
in
terra
iacet,
in
eaque
variis
&
lon¬
gis
passionibus
sabiacet:
putrescit
enim
cum
lon¬
ga
mora,
dum
humorem
vegetabilem
paulatim
&
non
subito
in
se
absorbet,
&
pars
post
partem
perfectè
soluitur,
vt
inde
id,
quod
intus
in
profundo
fuit
absconditum,
facilius
prodeat
&
progerminet
[unclear].
Semen
virile
in
vtero
foeminae
non
alteratur
subi¬
to,
sed
cum
mora,
quia
humorem
animalem
quo
nutritur,
&
soluitur,
paulatim
attrahit,
atque
hinc
vt
plurimum
post
quadraginta
septimanas
foetus
excluditur
perfectus.
Similiter
philosophi
volunt,
in
creatione
lapidis
sui
non
esse
festinandum,
sed
patienter
propter
moram,
quae
est
in
opere
magi¬
sterii
propter
elementorum
repugnantiam
maxi¬
ma,
operandum,
vsque
dum
arcanum
philo¬
sophorum
absolutum
fuerit.
VI.
Succurrendum
est
naturae
per
artem
(in
eo)
quod
omissum
est
per
naturam.
Scala