65
DE
LAPIDE
PHILOSOPHICO.
nihilominus
per
easdem,
ianua
prima
reserata,
satis
su¬
perque
hortum
introspicere
potui.
In
nomine
Dei
igitur
in
hortum
me
recipiebam,
in
cu¬
jus
medio
exiguum
aliquem
hortulum
reperiebam,
qui
quadrangularis
erat,
&
ex
quolibet
latere
sex
decempe¬
darùm
longitudinem
in
se
complectebatur,
qui
spinis
ro¬
saceis
circumseptus
fragrantissimas
rosas
proferebat.
Cùm
vero
parumper
plueret,
intersplendente
sole,
gra¬
tissimum
Iridem
caussabat.
Dum
autem
à
hortulo
isto
secessissem,
&
ad
eum
locum,
vbi
virgines
istae
adiuuan¬
dae
erant,
me
contulissem,
ecce,
loco
istius
muri,
humile
sepimentum
deprehendo,
&
pulcherrima
virgo
vesteo
Attalica
decorata
incedebat
cùm
praestantissimo
omni¬
um
juuene
veste
coccina
amictus,
ambo
in
brachiis
sese
ducentes,
multasque
bene
olentes
rosas
in
manibus
suis
tenentes.
Ex
illis
compellando
quaerebam,
quomodo
sepimentum
transcendere
potuissent?
Hic
sponsus
me¬
us
dilectissimus,
respondebat
illa,
me
adiuuit,
&
ex
amoe¬
nissimo
isto
horto
nunc
in
conclaue
nostrùm
nos
recipi¬
mus,
vt
alter
alteri
praestet
suam
amicitiam.
Gratulor
mi¬
hi,
inferebam
ego,
quod,
absque
vlteriore
meo
labore,
desiderio
vestro
satisfiat.
Nihilominus
tamen
videtis,
quantum
scilicet
festinauerim,
atque,
vobis
inseruiendi,
tam
longinquum
iter
breui
temporis
spacio
circumcur¬
sitauerim.
Posthaec
in
magnam
aliquam
molam
venie¬
bam,
intrinsecus
lapidibus
exstructam,
in
qua
tamen
nulla
arca,
vel
alia,
ad
moletrinam
spectantia,
reperie¬
bantur,
sed
per
murum
quaedam
tympana
in
àquis
na¬
tantia
conspiciebantur.
Cumque
eius
rei
statum
explo¬
rare
conarer,
respondebat
mihi
senex
aliquis
molitor:
Opus
I