104
AQUARIVM
quod
singulare;
arcanum,
&
mirandum
quiddam
hocce
in
mundo
esse
oporteat,
quod
DEVS
omnipotens
in
hu¬
mani
generis
emolumentum
constituisset,
nimirum
vt
omne
illud,
quod
in
vniuerso
terrarum
orbe
imperfe¬
ctum,
mancum,
corruptumque
esset,
iterum
per
singula¬
rem
arcanamque
istam
rem
renouaretur,
&
perfectae
suae
plenitudini
denuo
restitueretur.
Diligentissima
autem
exactissimaque
ista
sua
indaga¬
tione
tamdem
hoc
explorarunt
atque
didicerunt,
quo¬
modo
videlicet
nihil
omnino
in
hoc
mundo
reperien¬
dum
esset,
quod
terrenum
corruptibileque
corpus
à
mor¬
te
liberare
posset
(vtpote
quae
Protoplastis
[sic],
Adamo
&
Euae,
in
poenam
constituta
impositaque
esset,
atque
ab
ipsorum
posteris
numquam
sese
separari
pateretur)
nisi
rem
hanc
vnicam,
quae
in
se
ipsa
à
natura
corrumpens,
&
à
Deo,
ho¬
minis
in
emolumentum,
ordinata
est,
vt
corruptionem
auferret,
omnia
imperfecta
corpora
iterum
sanare
pos¬
set,
vetus
purificaret,
&
vitam
breuem,
quemadmodum
in
Patriarchis
veteribus,
prolongaret.
Admirandas
arcanasque
istiusmodi
res
probi
peritique
Philosophi
summa
diligentia
&
studio
tam
diu
inuesti¬
garunt,
donec
illas,
illarumque
vtilem
vsum,
inuenerunt,
quo
per
omne
vitae
suae
tempus
sese
recrearunt,
conser¬
uarunt,
didicerunt,
atque
consequuti
sunt.
Quod
tamen
summum
mirandumque
mysterium
ante
ipsos
omnes
quoque
S.
Patriarchae
vere
sciuerunt
&
habuerunt,
at¬
que,
absque
omni
dubio,
Adamo,
summo
patrum
patri,
à
Deo
ipso
ab
initio
reuelatum
monstratumque
fuit,
idque
postmodum
omnes
Patriarchae
ab
ipso
(Adamo)
haeredi¬
tario
jure
acceperunt,
&
ex
illius
viribus
corporis
sui
va¬
letudi¬