119
SAPIENTVM.
ribus,
pro
principali
operis
hujus
membro
habuerunt)
tunc
illi
omnia
requisita,
&
quae
porro
illius
praeparatio
postulare
videtur,
summo
studio
praestanda
sunt.
Prius¬
quam
tamen
vnicus
manuum
labor
cum
illa
suscipiatur,
necessario
quilibet
pius
artifex
ante
datam
doctrinam
si¬
bi
sedulo
in
memoriam
denuo
reuocet;
atque
simul
fide¬
liter
siet
admonitus,
ne
prius
cum
arcano
isto
opere,
&
imperscrutabili,
qui
sub
isto
occultatus
latitat,
spiritu,
se¬
se
fortassis
implicet,
nisi
illum
in
profundis
suis
qualitati¬
bus
atque
proprietatibus,
atque
pro
exigente
naturae
con¬
formitate,
prius
explorauerit.
Quemadmodum
Philo¬
sophorum
aliquis
ea
de
re
monet,
&
inquit:
Cum
hoc
spi¬
ritu
nihil
tibi
intercedat
commercij,
nisi
prius
cognitio¬
nem
&
scientiam
illius
exacte
noueris.
Mirabilis
enim
Deus
est
in
operibus
suis,
&
sapientia
illius
caret
numero,
quique,
vti
supra
dictum,
sese
rideri
non
patitur.
Cujus
rei
sane
aliquot
exempla
heic
in
medium
proferri
pos¬
sent,
quomodo
videlicet
multi
satis
quidem
leuiter
operi¬
isti
sese
implicauerint,
iacta
autem
alea
res
ipsis
adeo
ma¬
le
cesserit,
vt
quidam
partim
in
ipso
opere
mortui
reperti,
vel
alias,
per
alium
aliquem
infortunatum
casum,
graui¬
ter
vulnerati
fuerint.
Non
enim
leuis
momenti
res
est,
quemadmodum
nonnulli
sibi
somniari
patiuntur,
putantes,
quum
Philosophi
illud
lusui
puerili,
&
labo¬
ri
foemineo
comparent,
&
sese
illud
idem
facturos
esse.
Alia
philosophorum
fuit
opinio,
qui
operis
hujus
labo¬
rem
posthumum,
per
se
sat
facilem,
&
nullius
omnino
momenti,
intellexerunt,
illudque
dumtaxat
iis,
qui
à
Deo
ad
id
dignati
fuerant,
illiusque
cognitione
dotatique
erant,
adeo
simpliciter
leuiterque
indigitarunt.
Caue
igitur,