156
AQUARIVM
Quemadmodum
autem
in
praefigurato
opere
Philo¬
sophico
cumprimis;
vti
tum
diximus;
notandum
obser¬
uandumque
fuit,
quuod,
quemadmodum
hoc
vulgare
au¬
ri
corpus
ad
opus
illud
minime
est
conueniens,
sed
pro¬
pter
imperfectionem
suam,
aliosque
multifarios
defe¬
ctus,
(quibus
est
obnoxium)
inutile,
&
quasi
mortuum
censendum
aestumandumque
est,
atque,
ea
ipsa
de
causa,
merum
purùm
clarumque
(quod
absque
omni
impuri¬
tate
ac
defectu,
&
vnico
dolo
numquam
falsatum,
sed
interno
suo
sulphure
nondum
debilitatum
siet)
pro¬
ferri
oportet:
ita
etiam
multo
minus
heic
diuinae
filij
Dei
essentiae
nulla
vniuersalis
humana
natura,
vtpote
quae
in
peccatis
concepta,
peccato
originali
inquinata,
&
adhuc
cottidie
peccatis
realibus,
&
praeternaturalibus
infirmi¬
tatibus
(quibus
omneis
in
genere
homines
subiacent,
falsata
&
contaminata
fuisset,
imputari
atque
incorpora¬
ri
oportuit,
vel
acceptare
debuit,
sed
mera
pura,
peccati
expers,
&
perfecta
humanitas.
("Si
enim
terrenus
Adam,
ante
lapsum,
qui
tamen
saltim
crea¬
tura,
absque
omni
peccato,
immo
sanctus
&
perfectus
homo:
quanto
magis
coelestis
ille.
Adam,
quem
vnigenitus
Dei
filius
in
se
habet,
habere
oportuit.")
Quocirca
coelestis
aeternus
fundamentalis,
angularis¬
que
lapis
Iesus
Christus,
veluti
Philosophicus
eodem
modo
descriptus
est,
juxta
ambas
suas
naturas
summe
admirandi,
partus
ortusque,
atque
adeo
imperscrutabi¬
lis
naturae
&
proprietatis
est
ac
manet.
Iuxta
siquidem
diuinitatem
suam
ab
aeterno,
ex
sola
diuina
essentia
coe¬
lestis
aeterníque
sui
Patris,
verus
Deus,
immo
Dei
filius,
cujus
egressus
(veluti
Scriptura
ea
de
reloquitur)
ab
ini¬
tio