167
SAPIENTVM.
videre
est,
quàmprimum
coniunctio
duorum
sapientum,
(Cant.
3.
Cum
paullo
ipsos
essem
antegressus
etc.)
terreni
auri
vi¬
delicet,
&
quasi
coelesti
modo
praeparatae
aquo
sae
mate¬
riae,
postquam
abinitio
in
patera
aliqua
solutoria,
in
sic¬
cum
quasi
liquorem
&
amalgama
redactae
fuerint,
facta,
composito
non
omne,
&
vna
vice
simul,
sed
vna
pars
post
alteram,
&
pedetentim
quidem,
ac
certis
diuersisque
temporibus,
additur
&
adponitur:
ita,
&
adhuo
multo
magis,
illud
in
opere
Theologico
fieri
oportet.
Quam¬
primum
namque
coniunctio,
&
spiritualis
Vnio
hominis.
cum
Christo
in
S.
baptismo
facta,
nosque
ita
cum
ipso,
quemadmodum
antea
quoque
diximus,
vnum
in
corpus
redacti
sumus:
tam
cito
etiam
homo
talis
sensim
fidem
Christianam
addiscere,
&
vnum,
post
alterum,
articulum
comprehendere
necessum
habet,
donec
tamdem
omni¬
no
in
iisdem
confirmetur,
atque
ad
perfectam
agnitio¬
nem
perueniat.
Cum
igitur
&
Christiana
quoque
fides,
(Phil.
3.)
instar
praeparatae
terrenae
aquosae
materiae,
(veluti
suo
loco
or¬
dine
recensuimus)
in
duodecim
particulas,
vel
paruos
articulos,
jiuxta
duodecim
Apostolorum
numerum,
dein
autem
rursus
in
tres
articulos
principales,
vtpote
I.
de
nostra
creatione,
II.
redemptione,
III.
sanctificatione
distincta
&
distributa
siet:
ex
quibus,
vti
diximus,
homo
vnum,
post
alterum,
ad
discendum
sibi
proponere
&
ad¬
ponere
quasi
oportet:
Sensim
tamen
&
diuersis
id
fiat
temporibus,
ne
nimium,
&
plus
iusto,
oneretur,
atque
discendo
omnino
quasi
obruatur,
ex
quo
ipsi
facilime
tae¬
dium
&
nausea
moueri,
atque
à
fide
plane
abalienari
posset.
Cuius
rei
gratia
etiam
&
tertius,
de
Sanctificatio¬
ne,
ar¬