219
SAPIENTVM.
dicito?
Hic,
accipe
hoc,
&
illud,
inquit,
alter
contrarium,
&
vt
cessem,
ait:
verba
ipsorum
diuersimode
inuersa,
&
in
parabolicas
sententias
sunt
disposita.
Tamdem
video,
quod
ex
iisdem
nihil
omnino
discere
possim.
Quocirca
ad
te
meum
resumo,
refugium,
&,
vt
mihi
consulas,
opem¬
que
feras,
quid
nimirum
in
tam
arduo
negotio
mihi
faci¬
undùm
siet,
obnixe
te
rogatum
volo.
Exintimis
igitur
cordis
mei
penetralibus
te
obtestor,
vt,
conscientia
tua
teste,
mihi
commemores,
quomodo
fieri
possit
in
profun¬
ditatem
terrae
perueniendi,
&,
subtili
studio,
perfectum
metallorum
Mercurium
quaerendi.
Si
quis
igitur
aut
hunc,
vel
ad
minimum
auri
Mercurium
inuenisset,
is
eumdem,
thesauri
alicujus
instar,
bene
conseruare
pos¬
set.
Dubito
tamen,
etiamsi
aliquis
illum
haberet,
an
ex
illo
metallum
facere
potis
esset:
vix
enim
credo,
quod
homo
aliquis
tam
artificiosus
astutusque
siet,
vt
aurum
conficere
valeat.
Tuum,
inquam,
opus
est,
quemadmo¬
dum
experientia
testatur,
&
tu
etiam,
dum
de
hominis
partu
verba
fecisti,
satis
superque
illud
demonstrasti.
Videmus
equidem
quod
frigidus
humidusque
Mer¬
curius
sulphur
suum
in
auxilium
desideret,
quod
est
con¬
formè
semen,
vel
sperma
homogeneum,
à
quo
creatura,
labore
peracto,
existit.
Sin
omnia
perpendam,
tunc
tan¬
tum
deprehendo,
quod
propriam
sumas
materiam,
pro¬
prium
vas,
propriam
mineram,
proprium
locum,
&
pro¬
prium
ignem,
ad
dandam
formam
speciem,
&
colorem,
vitam
itidem
&
crescere,
cujus
quaelibet
res
impleta
est.
Nosti,
tamquam
Architecta,
dignitatem
materiae:
Ope¬
rans
siquidem
nullam
operationem
in
se
recipit,
quam
dumtaxat
in
disposito
patiente.
Nosti
subtiliter
miscere
cali¬
Ee
2