222
AQUARIVM.
riam
praeparandi,
superfluum
de
illa
separandi,
hanc
tunc
compositam
terram
simplicem,
quae
cùm
aqua
sua
nunc
vnita
est,
occludendi,
&
in
alembico
idoneo
leni
alicui
calori
adponendi.
Et
illud
totum
artificium
esse
censeo,
nec
aliud
quiddam
homo,
quicquid
etiam
ille
contradi¬
cat,
heic
addere
poterit.
Si
operationis
tuae
facis
initium,
&
quando
in
puluerinam
essentiam
ingressa
es,
tunc,
à
peracta
praepatatione,
dissoluis,
&
siccum
aquosum
red¬
dis:
illud
per
sublimationem
dein,
magna
intelligentia,
in
aerem
vsque
sursum
ducis,
&
denique
sola
illud
vnum
facis,
quod
res
alias
imperfectas
perficit.
Quocirca,
tu
Natura,
prima
genitrix
es,
dum
quatuor
elementa
con¬
junctim
vnam
aliquam
in
essentiam
misces,
cujus
nemo¬
mortalium,
nisi
tu
sola,
agnitionem,
habere
poterit.
Et
hunc
in
modum
illud
intellexi,
atque
etiam,
si
Deo
tibique
placuerit,
idem
oculis
meis
suo
tempore
me
visurum
nullus
omnino
despero.
Nunc
vero
temporis
terminos
suo
loco
relictos,
volo,
&
nosse
sufficit,
quomodo
videlicet
materia
haberi
pos¬
sit,
quam
praestans
&
bona
illa
siet,
&
quantam,
in
perficiendis
rebus
imperfectis,
virtutem
illa
con¬
ferat.
Aurum
itaque
ex
mineralibus
optumum
esse,
mihi
haud
ignotum
est:
nihilominus
tamen
neque
in
forma,
neque
materia,
ad
perfectionem
suam
transgrediendam,
vllam
aliquam
habet
efficaciam.
Nullam
siquidem
ma¬
iorem
operationem
habet,
vt
amplius
aliquid,
quàm
se
ipsum,
perficiat,
qualem
qualem
etiam
artem
homo
heic
adhibeat.
Si
quis
enim
affitmare
conaretur,
quod
rese¬
randum,
&
in
argentum
viuum
redigendum
illud
esset,
is
hac