235
SAPIENTVM.
tero.
Quam
diu
etiam
suo
in
Mercurio,
hoc
est,
à
sua
mi¬
nera
non
separatus,
sed
bene
custoditus
est,
(omne
siqui¬
dem
metallum,
quod
adhuc
in
sua
minera,
illud
est
Mer¬
curius)
tunc
sese
multiplicare
potest,
modo
si
à
Mercurio
suo
substantiam
habere
queat.
Sin
vero
fixatum
granum
ablatum,
&
à
suo
Mercurio,
qui
ipsius
est
minera,
separa¬
tùm
fuerit,
tunc
similis
erit
virescenti
immaturo
alicui
fructui
in
arbore,
qui,
flore
sublato,
fructus
formatur,
&
ex
eo
pomum
fit.
Sin
autem
immaturum
illum
fructum
aliquis
decerperet,
tunc
prima
illius
formatio
corrumpe¬
retur:
Homo
siquidem
nullam
habet
scientiam,
vt
vide¬
licet
substantiam,
vel
maturitatem
largiatur,
quemad¬
modum
natura
interior,
dum
fructus
adhuc
pendet
de
arbore,
&
substantiam
alimentationemque
suam
à
natu¬
ra
habere
potest.
Quamdiu
igitur
nunc
maturitas
ex¬
pectatur,
tam
diu
etiam
fructus
saporem
liquoremque
adtrahit,
idque
tam
augmentando,
quam
alimentando,
donec
ad
perfectam
maturitatem
perueniat.
Simili
etiam
modo
cum
auro
comparatum
est.
Si
enim
à
natura
granum
factùm,
&
ad
Mercurium
suum
reda¬
ctum
fuerit,
tunc
etiam
ab
eadem
illa
cottidie
incessabi¬
lique
modo;
sustentatur,
in
perfectum
suum
Mercurium,
quomodo
in
se
ipso
est,
redigitur:
expectandum
dein
est,
donec
à
Mercurio
suo
substantiam
aliquam
sortiatur,
non
secus
ac
ab
arborum
fructibus
fieri
solet.
Quemadmodum
enim
Mercurius
tam
perfectorum,
quam
etiam
imperfe¬
ctorum,
metallorum
arbor
est:
ita
quoque
etiam
illa
nul¬
lam
aliunde
alimentationem
habere
possunt,
quàm
à
so¬
lo
suo
Mercurio.
Si
itaque
fortassis
a
Mercurio
fructus
colligere
volueris,
qui
splendens
lucensque
Sol,
&
Luna
est,
Gg
2