236
AQVARIVM
est,
si
fiat,
vt
forsitan
non
procul
à
se
inuicem
sejunctae
si¬
ent,
ita
tamen
vt
id
absque
longiore
mora
fiat:
tunc
ne
cogites,
vt,
veluti
Natura
ab
initio
fecit,
illa
iterum
con¬
jungere,
multiplicare,
atque,
sine
immutatione,
augmen¬
tare
possis.
Si
enim
metalla
à
minera
sua
separata
sunt,
tunc
illa,
non
secus
ac
minores
nimis
mature
decerpti
atborum
fructus,
qui
numquam
ad
justam
suam
magni¬
tudinem
perfectionemque
perueniunt,
deprehendun¬
tur.
Similiter,
&
per
naturam,
ipsamque
experientiam,
de
arborum
fructibus
notum
est,
quod
si
malum,
vel
pi¬
rum,
semel
ab
arbore
decerpatur,
magna
tum
siet
stulti¬
tia,
si
quis
illud
denuo
ad
arborem
figere,
&
hoc
modo
fructus
illius
maturitatem
expectare
conetur.
Quo
ma¬
gis
enim,
vti
similiter
experientia
testatur,
manibus
cir¬
cumuoluatur,
tanto
magis
citiusque
marcessit.
Et
eodem
modo
etiam
res
cùm
metallis
sese
habet.
Nam
si
quis
vulgare
aurum
metallicum
&
argentum
sumere,
atque
ambo
ista
metalla
in
Mercurium
redigere
conaretur,
is
omnino
stultesceret.
Heic
enim
nulla
ars
subtilis
repe¬
rienda
esset,
qua
quis
seipsum
non
deciperet,
licet
etiam
multifariis
aquis,
caementis,
aut
id
genus
infinitis
rebus
aliis,
quae
singulae
commemorari
nequeunt,
vteretur:
assidue
à
scopo
aberraret,
ipsique
idem
contingeret,
quod
illis,
qui
immaturos
fructus
decerpere,
eos
demque
deiniterum
ad
stirpem
alligare
velint.
Quamuis
veri
a¬
liquot
Philosophi
recte
beneque
dixerint,
si
Sol,
atque
Luna,
per
rectum
Mercurium
rite
conjungantur,
quod
tum
omnia
alia
imperfecta
metalla
perfecta
reddant:
qua¬
tamen
in
re
vt
plurimi
homines
à
scopo
aberrant,
qui
ni¬
hil
aliud
in
terra
habent,
quàm
tria
ista,
vegetabilia,
ani¬
malia,