237
SAPIENTVM.
malia,
vel
mineralia,
quae
vna
in
re
conjuncta
sunt:
Non
enim
curae
sibi
esse
pariuntur,
quod
Philosophi
non
de
vulgari
auro,
argento,
&
Mercurio
loquantur,
quae
o¬
mnia
mortua
sunt,
&
nullam
amplius
substantiam
recipi¬
unt,
sed
in
suo
ESSE
permanent,
nullumque
alterum
ad
perfectionem
iuuare
potis
est.
Equidem
reuera
fructus
sunt,
qui
ante
tempus
ab
arboribus
decerpuntur,
&
ic¬
circo
nauci
etiam
aestumantur:
In
illis
siquidem,
quod
quaeritur,
minime
inuenitur:
non
amplius
habent,
nisi
quibus
indigent.
Quocirca
fructus
in
arbore
quaerendi,
quae
ad
ipsos
recta
ducit;
&
cujus
fructus
cottidie
eo
ma¬
gis
magisque
major
fit
&
augmentatur,
quàm
diu
arbor
porrigit.
Et
hoc
quidem
opus
visum
summa
est
laetitia.
Per
hoc
medium
quis
arborem
istam;
absque
collectio¬
no
fructuum,
plantare,
&
in
alia
humidiora,
fructuosiora,
&
meliora
loca
transportare
poterit:
quae
sane
fortassis
vno
in
die
fructui
plus
alimentationis
conferre
potest,
quam
alias
etiam
centum
annorum
spacio
ab
alia
terra
minùs
accepisset.
Ed
ipso
igitur
intelligendum
est,
quod
quis
Mercuri¬
um,
qui
summe
laudata
arbor
est,
sumere
debeat,
qui
si¬
mul
penes
se
&
indissolubiliter
quidem,
Solem
&
Lu¬
nam
habet:
atque
dein
in
aliam,
Soli
aliquanto
vicinio
rem
terram
transferatur;
vt
hac
ratione
mirabilem
vtili¬
tatem
consequatur,
qua
in
re
ros
abunde
sufficit.
Vbi
e¬
nim
antea
plantatus
fuit,
illic
à
vento
&
frigore,
ita
agita¬
tus
debilitatusque
fuit,
vt
exiguus
sane
fructus
de
eo
ex¬
pectaretur:
quo
in
loco
etiam
diu
permansit,
&
nullos
omnino
fructus
protulit.
Verum
enim
vero
Philosophis
hortus
aliquis
est,
in
quo
Gg
3