261
SAPIENTVM.
Deò
illud
excusare
neutiquam
poterunt,
qui
ipsos
etiam,
nisi
in
tempore
abstinuerint,
illos
grauiter
visitaturus
&
puniturus
est.
Sed
de
hisce
nunc
satis,
quum
res
ad
me
non
multum
spectet,
sed
à
mundano
Magistratu
arrogantes
gloriosique
socij
suo
temporebene
coercebuntur.
In
tui
admonitionem
siquidem
ista
saltim
scribo,
vt
videas,
quàm
imperite
atque
imprudenter
Medicinam
illi
tractent,
quam
non
intelligunt.
Idem
quoque
cum
celebri
arte
Alchimia
faciunt,
quàm
inquirere
quidem
conantur,
&
tamen
ne
punctulum
vel
guttulam,
quid
metalla
sient,
&
vnde
proueniant,
intelligunt:
quomodo
igitur,
quaeso,
miselli,
&
rerum
imperiti,
homines
isti
boni
aliquid
effi¬
cient,
id
quod
tamen
est
impossibile?
Quocirca
tibi
vero
affirmo,
quam
diu
non
Naturam
metallicam
ex
ipso
fundamento
intellexeris,
tam
diu
et¬
iam
fieri
nequit,
vt
veram
Alchimiae
artem
intelligas,
vel
ad
rectam;
veram,
naturalemque
transmutationem
per¬
uenias:
Intellectus
siquidem
omnium
primo
adsit,
ante¬
quàm
res
recte
experiri
velis:
Omne
enim,
quod,
sine
in¬
tellectu,
in
via
ad
veràm
artem
arripis,
dolus
&
sophisma¬
ta
sunt,
à
quibus
te
fidelissime
dehortatus
sum,
&,
inter
a¬
lia
affirmaui,
quod
viae
ad
seductionem
multae
variaeque,
ad
veram
rectamque
artem
vero
vnica
&
solitaria
siet,
v¬
bi
non
multarum
manuum
labores
&
molestiae
requi¬
runtur.
Quamobrem,
perdilecte
amice
&
frater,
sum¬
mam,
noctu
interdiuque,
dabis
operam,
vt
Naturam
me¬
tallicam
recte
discas
cognoscere,
&
in
ea
tempus
vtiliter
colloca,
tunc
ad
veràm
artem
iam
aptus
es,
&
à
te
ipso
discis,
quid
videlicet
materia
verusque
labor
sient,
in
quibus
tuto
confidere
poteris,
&
simul
videbis,
quam
multos
Kk
3