266
AQVARIVM
sentia
vera
siet
materia,
quam,
per
naturalem
aliquam
coctionem,
ab
infimo,
ad
summum
usque
gradum,
exal¬
tari
oportet,
&
pro
viris
peritis,
remque
melius
intelli¬
gentibus,
haud
sinistre
dixerint:
nihilominus
tamen
re¬
rum
ignaris
illud
est
seductio,
cùm
ex
Veterum
libris
coniectando
tantum
assequuti
fuerint,
quod
ex
metallis
sumi
oporteat:
dein
vero
tamdiu
quis
sese
excruciare
&
laborare
necessum
habeat,
donec
ad
perfectionem
suam
perueniat.
Illud
vero
aeque
sophisticum,
&
in
vijs
errone¬
is
ambulare
est.
Metallica
siquidem
essentia
à
perfectis
metallis
absque
damno
minime
separari
potest,
vtpote,
si¬
per
ignem
separanda
esset,
tunc
liquor
euocaret,
&
es¬
sentia,
cùm
ipsa
terra,
combureretur.
Sin
etiam
imperfe¬
ctorum
metallorum
essentiam
per
aquas
fortes,
arseni¬
cam,
aquam
vitae,
vel
lixiuium,
separare
conaretur,
tunc
essentia
cum
liquore
suo,
per
peregrinam
humiditatem,
illud
minime
toleratura
esset,
sed
corrumperetur:
metal¬
lica
enim
natura
peregrini
nihil
affectat,
neque
etiam
il¬
lud
sustinere
potest,
sed
si
forsitan
aliquid
peregrini
cum
metallico
liquore
sese
conjungat,
tunc
iam
iam
ex
gradu
suo
recessit,
ex
metallica
essentia
euanuit,
&
in
Sophisti¬
cùm
Ordinem
collocata
est:
Id
quod
tibi,
summopere
praecauendum
erit.
Si
praeterea,
metallicam
quoque
essentiam
per
vllam
vnicam
viam
à
perfectis
metallis
separare
volueris,
id
ae¬
que
tibi
foret
impossibile:
cum
liquor
cum
elementari
suo
igne
perfecte
coctus,
&
per
coctionem
cùm
terra
ita
vnitus
siet,
vt
neque
ab
igne,
vel
aqua,
separari
queat.
Et
licet
quoque
eamdem
essentiam
per
aquam
sejungere
conateris,
nihilominus
tamen
essentia
cum
terra
solue¬
retur,