4
Alchymista
cum,
quod
nefas
est
cogitare,
constituere
dabi¬
tur,
cum
natura
deficiens,
impotens
&
manca
sit.
Si
obijciatur
naturam
vniuersalem
&
gene¬
ralem
permanentem
esse,
sibi
constantem
in
suis
mutationibus,
aeternam
&
infinitam,
cum
tem¬
poris
duratione,
generationumque
potentia
in¬
terminata,
ideoque
perfectissimi
entis
&
diuini
naturam
sibi
arrogare:
Soluunt
hanc
obiectio¬
nem
ipsaemet
partes
naturales,
finitae
omnes,
cer¬
tísque
numeris
inclusae,
mutabiles,
&
labili
es¬
sentia
statuminatae,
cùm
totum
à
partibus
hac
in
re
differre
nequeat;
subeunt
enim
hac
in
re
totum
&
partes
eandem
sortem
&
conditionis
ratio¬
nem:
Si
partes
ante
vnionem
totius
labiles
sint,
&
corruptibiles,
in
vnione
ipsa
etiam
ipsaemet
partes
nec
sibi
constabunt,
sed
fluxae
erunt,
&
fluctuantes
in
ipso
mutationis
&
corruptionis
gurgite,
&
pro
inde
totum
erit
profundae
cor¬
ruptionis
abysso
immersum.
Cogitare
etiam
non
possumus
absque
verita¬
tis
ipsius
detrimento,
naturam
&
mundum
fuis¬
se
ab
aeterno
creatum
diuina
potentia:
creare
enim
supponit,
non
esse,
&
ex
nihili
scaturigine
trahere
originem,
&
ita
creare
indicat
actionem
diuinam
externam
in
certa
quadam
motus
men¬
sura
constitutam,
&
peractam
hoc
est
in
tempo¬
re
factam.
Deum
etiam
testantur
&
indigitant
rerum
om¬
nium
mutabilium
immutabilis
ordo,
qui
ab
om¬
nibus
saeculis
&
à
condito
mundo
lege
inuiola¬
bili
obseruatur,
à
cunctis
mundi
partibus:
tem¬
porum
mutationes
&
coeli
motus,
ob
terrae
fer¬
tilitatem:
generationum
&
productionum
ani¬
Totum
se¬
quitur
na¬
turam
par¬
tium.
Creare
quid
supponat.
Deum
quid
indigitet
in
natura.