7
Christianus.
terare,
se
ipsos
abrogent
necesse
est,
tenebris¬
que
profundis
se
immergant,
&
luce
se
priuent,
qua
qui
non
illuminatur,
verè
caecus
est,
&
terrae
inutile
pondus,
dura
silex,
&
marpesia
cautes:
diuinos
igniculos
silentes
in
se
coërcens
attritu
&
percussu
sui
ipsius
excitatos
non
percipiens,
nec
vsui
suo
&
vtilitati
reponens:
hi
igniculi
sat
lucis
effundunt
ne
Deum
in
creaturis
perci¬
piamus,
veramque
lucem
illum
fateamur,
qui
ex
tenebris
nihili
eduxit
nos,
lucemque
quamcum¬
que,
&
ne
extinguatur
perenni
suo
foco
&
fomite
conseruat
&
nutrit,
alioquin
in
tenebras
priores
abiret,
&
nos
etiam
in
primum
nihilum
corrue¬
remus,
ni
virtute
sua
infinita
persisteremus:
Chymici
Philosophi
antiqui
omnes,
etsi
Ethnici
&
pagani
cum
numquam
sub
vexillis
Christi
militarint,
vt
pote
Christi
saeculis
&
temporibus
antiquiores,
tam
profundum
inscitiae
veternum
numquam
obdormierunt,
quin
semper
fassi
sunt
&
professi
Deum
vnum
naturae
totius
opificem,
eumque
indigitatum
inuenerunt
in
ceutro
cuius¬
cumque
rei:
ceutrum
enim
cuiuscumque
rei
cum
sibi
semper
constet,
nec
fluctuantibus
&
labili¬
bus
corruptionis
motibus
teneatur,
sed
semper
mouens
immotum
per
se
persistat,
diuinam
quan¬
dam
potentiam
supra
se
arguit
&
indigitat,
ve¬
ramque
Dei
imaginem
representat,
cum
ab
eo
fluant
omnia
in
idque
redeant
vnde
ortum
ha¬
buerunt,
Deum
adhuc
magis
indicat:
Nam
sic
ex
eo
centro
siue
substantia
quam
sal
mundi,
&
terrae
dicunt
totius
naturae
statumen
&
fulcrum,
fomitem
&
nutrimentum
sic
arguere
possunt;
Hoc
sal
naturae
basis,
&
fundamentum,
virtus
Chymici
qua
ratione
Deum
nove¬
runt.