283
19
Christianus.
ri naturali quamuis fortissima difiungi possint.
Hinc colligere nobis fas erit, quantum inseparabilis
sit naturae diuinae vnitas, quamuis in Trinitate per¬
sonarum consistat, cum in naturalibus rude hoc
exemplar habeamus, vt hanc Trinitatem in vni¬
tate, & vnitatem in Trinitate confiteamur.
Obijciet forsan Panurgus quidam in Chymiam
artem malè feriatus, allegorias, similitudines &
icones Chymicas toto cothurno dissonas cum di¬
uinis reperiri: Pater namque aeternus, Filius &
Spiritus sanctus in diuina & sacra Trinitate, per¬
sonae sunt intellectuales. Nam pater generat fi¬
lium operatione intellectus, & Spiritus sanctus
ab vtroque procedit, vnica voluntate Patris &
Filij: hoc autem sali eiusque partibus prorsùs de¬
negatur, sic humidum primigenium à calido in¬
nato suo, non diffluet operatione intellectus, vt
filius aeternus à patre luminum ab aeterno des¬
cendit, nec siccum item radicale vitae, ab vtro¬
que, putà calido, & humido primigenio proce¬
det, via voluntatis, vt Spiritus sanctus à patre
filioque procedit, & ita siccum istud radicale
vitae, amoris titulo insigniri indecorum erit,
nec doni spirationis vinculique diuini nomine
ornari fas erit. Nam haec omnia voluntatis sunt,
quae penitùs in animo sali, & Mercurio denega¬
tur. Obiectionem diluimus multis in locis, in
quibus asserimus, creaturarum nullam opisici
suo aequiparari posse, solumque Deum sibi
similem esse: hoc autem concludit obiectio,
quod & nos tota mente fatemur. Nihi¬
lominus asserendo concludimus, Salem
mundi seu Mercurium etsi nullo rationis
B 2
Inseparabilis
est naturae
diuina vni¬
tas.
Obiectio in
similitudines
à Chymia
desumptas,
ad Trinita¬
tem sacram
repraesentan¬
dam.
Obiectionis
dissolutio.