27
Christianus.
sanctae
non
eadem
protsus
fulcitentur
essentia,
absurda
hinc
sequerentur
multa
quibus
corrue¬
ret
potiùs
totum
quàm
sibi
constaret
diuinitatis
numen.
Primò
dicere
possemus
patrem
non
po¬
tuisse
aut
voluisse
filium
sibi
similem
&
aequale
generare,
si
non
potuisset;
ergo
non
omnipo¬
tens,
si
noluisset,
ergo
non
summè
bonus,
at
in
filium
malè
feriatus,
vel
si
potuisset
&
noluisset,
simulque
essent
duo
dij
&
tres
vna
cum
Spiritu
sancto,
sequeretur,
hos
tres
Deos
non
esse
om¬
nipotentes:
vbi
enim
datur
entitatis
&
essentiae
differentia,
ibi
etiam
datur
contrarium
inimicum
&
aduersum
differentiae,
proles
&
propago:
vbi
est
contrarium
inimicum
&
aduersum,
ibi
etiam
datur
&
pugnandi
&
vincendi
mira
cupido.
Si
ergo
pugnent,
tandem
vincant
&
necesse
est,
si
vero
nulla
vnquam
patiantur
victoria,
impoten¬
tes
&
debiles
fatendi
sunt,
cum
nullus
eorum
aduersus
inimicum
sibi
contrarium,
victoriam
referre
queat
vllam:
sic
funditùs
corruit
stabilis
&
plusquam
firmissima
diuini
numinis
basis
&
columna,
quam
solam
vnitatis
vinculo
tan¬
quam
inexpugnabili
vallo
premuniendam
esse,
credendum
&
confitendum
est:
Res
omnes
vnitatis
nexu
adunatae,
fortiores
&
poten¬
tiores
sunt,
rebus
omnibus
pluralitatis
nu¬
mero
disiunctis
&
segregatis:
diuisio
enim
&
separatio
perditionis
&
corruptionis
est
vera
propago.
Inseparabilis
ergo
Trinitatis
diuinae
vnitas,
&
eiusdem
vnitatis
vera
Trinitas,
immensae,
ae¬
ternae,
infinitae
&
omnipotentis
diuinitatis
est
fundamentum,
quia
vera
est
Trinitas
Absurda
multa
essent
si
Trinitas
in
diuinis
non
esset
vna.
Res
vnitatis
nexum
con¬
iuncta
for¬
tiores
diuisis
sunt,
diuisae
sunt
debilio¬
res.