54
Alchymista
&
haec
tria
iterum
pura
&
nitida,
nouo
vinculo
connectuntur
&
surgunt
in
nouum
mixtum,
priori
multò
nobilius
ac
pręstantius
nesciens
oc¬
casum
&
mortem.
Si
in
prima
rerum
vnitate
&
vinculo,
quo
in
principio
sui
ortus
res
vinciuntur
partes
omnes
ab
omni
impuritate
vindicatae
fuissent,
&
purae
&
nitidae
factae
connexae
fuissent,
non
opus
es¬
set
secunda
ista
vnitate
&
vinculo
nouo
de
quo
iam
est
sermo,
vt
res
sublunates
perenniori
dura¬
rent
aeuo.
At
quia
in
primo
illo
rerum
connexu,
partes
omnes
connectendae,
excrementis
scatent
multis,
quibus
verus
nexus
&
indissolubile
vin¬
culum
praepeditur,
ideò
mors
&
separatio
par¬
tium
connexarum
summè
necessaria
est,
vt
ab
ipso
separante,
nitidi
&
puti
fiat
electio,
&
sic
in
puro
suo
quiescat
&
gaudeat
adepto
fine.
Natu¬
ra
totis
viribus
ad
hunc
vltimum
finem
anhelat
adipiscendum,
vt
tandem
quiescat
à
laboribus
suis,
&
gaudeat
pace
aeterna;
ideò
tot
genera¬
tiones
&
mortes
ex
centro
sui
ipsius
educit,
vt
tandem
possit
ab
impuritatibus
&
spurcitijs
se
expedire
quas
protoplasti
lapsus
intimis
suis
vi¬
sceribus
immiscuit:
At
in
vanum
laborat
ipsa,
vltimum
illum
finem
&
perfectionis
suae
cul¬
men
ad
quod
tendit,
non
consequetur,
nisi
cre¬
ator
suus
&
rerum
omnium
protoarchaeus
vlti¬
mas
adhibeat
manus:
hic
erit
ille
summus
Al¬
chymista,
qui
purum
ab
imputo
separandum
veniet,
qui
calcinatio
ne
vniuersali
omnia
tradet
igni,
vt
omnia
vltima
morte
moriantur,
&
in
ea
separentur
absolutè
&
perfectissimè
excre¬
menta,
quae
reijcientur
in
abyssum
aeterni
ignis.
Res
omnes
quare
morti
obnoxia
sint.
In
postremi
vitae
diebus
est
Deus.