105
Christianus.
dem
homo
est,
non
vt
sibi
ipsi
seruiat,
sed
vt
Deo
laudem,
gloriam,
honorem,
omnéque
ge¬
nus
obsequij
reddat
&
merito
tribuat;
caetera
vera
cuncta,
creata
&
ex
nihilo
educta,
vt
potè
Angeli
coeli
elementa,
&
reliqua
cuncta
naturae,
creata
quidem
fuerunt,
vt
Deo
primo
seruiant,
at
secundariò
in
hominis
gratiam
&
obsequium
educta
fuerunt,
homo
solus,
soli
Deo
figulatus
est,
caetera
hominis
obsequio
deuincta
fuerunt.
Hanc
diuinitùs
sancitam
legem
&
ordinem
praescriptum
inter
creaturas
&
creatorem
viala¬
uit
ac
temerauit
primus
omnium
Angelus,
quem
subito
sequutus
est
homo,
Angeli
praeuaricantis
astutia:
Haec
enim
tanta
fuit
in
perditionem
ho¬
minum,
quanta
fuit
meditatu
&
cogitatu
possi¬
bilis
ipsis
maleuolis
Angelis,
vt
genus
omne
per¬
derent
humanum,
&
peccato
contaminarent,
vt
incarnati
Verbi
mysterium
hinc
inde
subuerte¬
rent:
nihil
enim
Deo
maiori
est
odio,
quàm
ip¬
sum
peccatum
ipsi
toti
coelo
inimicum
&
con¬
trarium.
Angelus
peccato
infectus
&
conspurcatus,
voluit
etiam
simili
hominem
inficere
macula,
vt
pari
suo
plecteretur
supplicio
&
coelo
detrude¬
retur,
&
ita
decretum
&
ab
aeterno
sancitum
in¬
carnati
Verbi
mysterium
praepediret,
sed
vanum
&
irritum
omnino
fuit
opus,
ea
potius
via
con¬
firmauit
quam
insinuauit:
nihilominus
tamen
haec
omnia
secreta
in
mente
seu
arcano
suo
con¬
cipiendi
modo,
firmiter
credebat,
&
ita
obueni¬
re
putabat.
At
non
fuit
egregius
praescius
ventu¬
ri
vates.
Si
enim
fuisset
non
ita
argutè,
&
prae¬
posterè
forsan
parentem
primam
nostram
Euam
Homo
non
sibi
creatus
sed
Deo.
Cur
Angelus
hominem
ex¬
citauit
ad
peccatum.