115
Christianus.
sociatae,
centro
corporali
suo
potienti,
praeter¬
quam
matris
decorari
titulo,
&
natorum
quorum¬
dam
sui
ipsius
simili
germine
congaudere.
Mo¬
mentum
istud
&
panxillum
gaudij
immenso
do¬
lorum
&
malorum
aceruo,
imo
labyrintho
intri¬
catur,
&
tanto
quantum
est
opus,
vt
quidquid
est
gaudij
&
letitiae,
in
meram
desinat
tristitiam
&
languorem.
Quid
praeterea
voluptatis
est
homini,
si
centro
adhaereat
suo
ex
quo
corpus
eius
duxit
primor¬
dium,
hoc
est,
si
bonis
inhaereat
mundi,
si
ad
di¬
uitias,
ad
aurum,
ad
argentum,
&
ad
caetera
vitae
blandimenta
toto
anhelet
spiritu,
si
genio
indul¬
geat,
&
bene
curata
cute
gaudeat,
bacchique
ve¬
nerisque
sepeliatur
volutabris;
momenta
sunt
haec
voluptatis
humanae,
quae
in
ipso
exortus
sui
primordio,
finem
vltimum
consequuntur,
&
esse
verè
desinunt
dum
momentum
eius
exortus,
mors
&
vltimus
finis
illud
occupat.
Non
datur
homini,
haec
vilia
sapere,
quid
al¬
tiùs
&
diuiniùs
multò,
illi
est
expectandum,
&
toto
animo
persequendam.
Centrum
habet
aliud.
foelicitatis
supremae
suae
culmen,
quod
omni
men¬
tis
suae
conamine
illi
perreptandum
est,
in
quo
quies
summa
rerum
est
omnium
&
supremum
bonum,
ibi
potietur
vera
&
aeterna
foelicitate,
delitijs
perennibus
non
fluxis,
neque
labascenti
voluptate
caducis
sed
immensis
hisque
aeternis,
fontem
aeternum
&
inexhaustum
sapientibus
ex
quo
scaturiunt.
Brutorum
est
animantium,
quorum
limbus
mun¬
di
&
chaos,
est
tota
natura,
&
verum
&
vnicum
eorum
centrum
ex
quo
educta
sunt,
centruim
hoc
G
2
Quale
centrum
hominis.
Quale
centrum
brutorum.