129
Christianus.
paradisi
comede.
De
ligno
autem
scientiae
boni
&
mali,
ne
comedas;
Hęc
sacra
verba
denotant
&
explicant
hanc
arborem
vnicam
&
solam
esse,
quam
Deus
in
medio
paradisi
collocatam
osten¬
dit,
vt
praestantiam,
nobilitatem
&
pretium
eius
simul
commonstret
&
differentiam;
veniam
enim
&
licentiam
comedendi
fructus
omnes
A¬
damo
cernimus
&
credimus
concessam,
come¬
dendi
verò
fructum
scientiae
boni
&
mali,
rigi¬
dum
interdictum
manifestum
habemus.
Hinc
clarum
&
euidens
sumitur
argumentum
fructum
hunc
nullam
habere
cum
reliquis
fructibus
si¬
milem
naturam
&
essentiam,
sed
prorsus
disso¬
nam
&
differentem,
&
propterea
vocatam
fuisse
arborem
scientiae
boni
&
mali,
cuius
insigne
&
praeclarum
nomen
astutiae
fuit
&
cautelae
ser¬
penti
seu
cacodaemoni,
vt
ille
falleret
ac
decipe¬
ret
primos
parentes
nostros
asserens
ac
fingens,
Deum
non
alia
de
causa
hunc
nobilem
&
sua¬
uissimum
fructum
illis
prohibuisse,
ni
similes
Dei
fierent
scientes
bonum
&
malum,
&
titulus
&
nomen
arboris,
fuit
illis
rudi
cuidam
argu¬
mento,
vt
serpentem
crederent,
&
mandatum
diuinum
violarent,
&
fructum
intemerandum
temerarent.
Arbor
erat
certissimè
scientiae
boni
&
mali,
at
ex
diuino
mandato
non
erat
adhuc
tempus,
vt
come¬
deretur,
vt
scientiam
boni
&
mali
notam
haberent
patres
nostri;
obtemperandum
priùs
erat
manda¬
tis
diuinis,
&
voluntati
diuinae
vnicè
adhaeren¬
dum
&
tempus
expectandum,
quo
liceret
tan¬
tum
&
sacrum
comedere
fructum,
vt
vires
&
energias
à
creatore
illi
concessas
comedentibus
I