130
Alchymista
communicaret.
Quia
siquid
em
Deus
creator
omnium,
&
arboris
ipsius
mandato
&
edicto
vetuerat,
ne
eius
fructum
ederent,
mortemque
addidit
Deus
&
calamitatem
omnem
&
maledi¬
ctionem
in
violatione
sacri
sui
praecepti.
Arbor
illa
sacra
tunc
temporis
non
poterat
scientiam
boni
&
mali
communicare,
sed
mortem,
calami¬
tatem
&
maledictionem
omnem
vt
dixerat
Deus
ex
edicto
suo
violato,
&
ignorantiam
potiùs
quam
scientiam.
Nihilominus
tamen
si
serpenti
Adam
obstitisset
&
edictum
diuinum
intemeratum
ser¬
uasset,
creditu
est
facilè
veniam
obtinuisse,
eden¬
di
tantum
&
sacrum
fructum,
cuius
ope
cogni¬
tionem
&
scientiam
rerum
omnium,
tum
hu¬
manarum
tum
diuinarum
adeptus
fuisset
&
vi¬
tam
ligno
vitae
consequutus
immortalem.
Arbor
haec
erat
totius
naturae
creatae
compen¬
dium,
&
Christi
symbolum
vnicum
&
verum,
&
sacrae
Eucharistiae
sacrum
rudimentum,
quam
Deus
in
Ecclesia
sua
relinquere
&
instituere
co¬
gitauerat,
ad
vitam
perennem
&
aeternam
ho¬
minum
omnium
perpetuandam.
Ex
his
inde
se¬
quitur
Deum
tandem
Adamo
manifestum
fe¬
cisse,
misterium
omne,
in
arbore
sacra
illa
occul¬
tum
&
latens:
quemadmodum
decretum
erat
filium
Dei
hominem
tandem
fieri
debere,
vt
vniuersa
natura
in
ipsum
rediret
fontem,
ex
quo
emerserat,
vt
homo
compendium
naturae
&
micro¬
cosmus
in
Deo
ipso
gloriam
&
vltimam,
&
supre¬
mum
decus
consequeretur:
Theologorum
enim
maxima
pars
opinatur,
imò
credit,
extra
Adami
peccatum,
verbi
diuini
incarnati
mysterium
non
quidem
ad
redemptionem
humanae
culpae,
cum
non
Arbor
para¬
disi
erat
na¬
tura
compen¬
dium
Christi
&
sacra
Eu¬
charistia
symbolum.
Sententia
Theologorum
de
incarna¬
tionis
myste¬
rio.