156
Alchymista
labor,
cum
pro
te
frustranea
&
peritura
insu¬
meretur.
Nec
obiectandum
est
naturam
sibi
ipsi
setuire
&
propterea
nullo
pacto
frustraneo
vti
opere,
dum
circa
hominem
operatur,
&
vitae
eius
commodo
inseruit;
homo
enim
pars
naturae
est,
&
quidem
nobilissima
pars.
Itaque
si
natura
in¬
seruiat
homini
in
se
ipsam
&
partem
sui,
fundit
&
impendit
actionum
suarum
gratiam
&
vtili¬
tatem
&
perinde
cassi
&
vani
non
sunt
eius
la¬
bores
cum
in
se
ipsam
rependantur.
Haec
obiectio
ex
Atheismi
emergit
fonte,
quo
asseritur
&
insulsè
disputatur,
nihil
in
tota
rerum
serie
reperiri,
praeter
naturam
ipsam
quam
cernimus
visibilem
omniáque
reduci
in
ipsammet
naturam,
&
ex
ipsa
scaturiunt,
&
originem
habent,
quod
capi¬
tulis
praemissis
satis
clarè
confutauimus;
&
prae¬
ter
naturam
visibilem,
Deum
esse
&
creaturas
intelligibiles
dari
probauimus,
quibus
solis
lau¬
dare
Deum,
eique
seruite
praemium
est
&
gloria.
Tota
haec
natura
&
mundus
hic
vniuersus,
do¬
mus
est
&
locus,
in
quo
laus
ipsa,
gloria
&
ob¬
sequium
fieri
ac
reddi
debent,
vastissimum
hoc
coeli
&
aëris
spatium,
templum
est,
in
quo
sacrum
istud
&
iustum
charisterium
celebrandum
ha¬
bent
homines
omnes,
hi
soli
cum
sint
rationis
&
intellectus
capaces
huius
sacrae
laudis
gloriae,
&
obsequij
mixtae
seu
sacerdotes
esse
possunt.
Athei
qui
haec
vana
&
impia
figmenta
opinan¬
tur,
Deum
ipso
homine
imprudentiorem
suppo¬
nunt,
dum
vastam
hanc
domum,
praediuitem
&
omnibus
praemunitam
ornamentis
constructam
videni,
eamque
volunt
esse,
ab
omnibus
seruis
ministris
ac
famulis
vacuam
ac
desertam,
qui
do¬
3.
Ratio.