208
Alchymista
mottis
grandescit
&
virescit
arbor,
ex
quo
fru¬
ctus
calamitatis
&
misetiae
immensae
decerpun¬
tur.
Immensae
&
infinitae
sunt
virtutis
&
effica¬
ciae,
cilicium,
ieiunium,
corporis
attenuatio
&
animi,
vt
Christi
sequamur
vias
&
virtutis
ar¬
duum
teramus
iter.
Numquam
sat
doloris
&
la¬
boris
perpessi
sumus,
vt
infinitas
illas
&
immen¬
sas
coeli
dotes
tandem
possideamus,
&
vt
nos
à
supplicijs
&
tormentis
iustitiae
diuinae
vindice¬
mus
hisce
breuibus
&
voluntarijs
poenitentiae
poenis.
Testis
est
ille
Anachoreta
insignis,
qui
maluit
iterum
vitam
hanc
ingredi,
eiusque
lace¬
ram
telam
retexere
per
triginta
annos
integros,
cum
labore,
cilicio
&
ieiunio
perpetuo,
multis¬
que
alijs
vitae
religiosae
angustijs
summis
&
ex¬
tremis,
quàm
vnico
quadrantis
horae
spatio,
pati
ignem
purgatorium
alterius
mundi.
Anima
nostra
simplicis
substantiae
&
perin¬
de
impos
doloris
&
passionis,
si
quid
patiatur
vt
peccatorum
enormes
maculas
deponat,
vi
super¬
naturali
id
patitur,
ac
diuina
virtute.
Itaque
Deus
summas
poenas
&
supremos
&
vltimos
doloris
ac
laboris
aculeos
deposuit
in
eos
omnes,
qui
peccatis
ac
vitijs
gratia
sua
denudantur.
Con¬
templare
quaeso
peccator
quaenam
esse
possit
proportio
inter
cilicium,
ieiunium,
&
leue
ali¬
quod
tormentum
quod
nobis
ipsis
ex
arbittio
imponimus,
&
inter
ignem
summè
&
superna¬
turaliter
agentem,
quem
in
perpetuum
aeuum
tolerandum
posuit
Deus
his
omnibus,
qui
male¬
dictionem
suam
patiantur
aeternam.
O
foelices
igitur
terque
quaterque
beati,
qui
Crucem
ferunt
in
hoc
mundo,
vt
Cruces
&
tormenta
alterius
mundi