2
PHILIATRO
LECTORI.
sed
&
quorumcunque
morborum
radicem,
agnove¬
rit,
ac
iusta
remedia;
idque
demonstra
vero:
culpa
careo,
nec
iniurius
videbor.
Sin
minus,
ignorantiae
mea
miserti,
quaeso,
me
instruant:
prout
ego
reor,
me
sola
generis
humani
commiseratione
motum,
ne
quisquam
posthac
suam
fidat
vitam
infidis
auxilia¬
toribus,
qui
neminem
à
morbo,
ex
certa
scientia
im¬
munem
fecere
hactenus;
sed,
quotquot
evaserunt,
convaluisse,
solius
Dei
munificentia,
ac
naturae
sua
bonitate.
Hoc
est
namque
illud
paradoxum,
quod
me
demonstraturum,
polliceor,
&
staturum
promis¬
sis.
Dixeram
autem,
praefato
de
febribus
libro,
me,
calculo
etiam
suum
tractatum
debere:
quia
Lithia¬
sis,
monstro
similis,
ideoque
singulari
stabulo
segre¬
ganda.
Etenim
reliqui
morbi,
nusquam,
nisi
penes
nos,
nascuntur:
solus
autem
calculus,
etiam
in
ma¬
tula
concrescit.
Lapidescit
quidem,
tanquam
produ¬
ctum
naturae
universalis,
sed,
in
quantum
modificatae,
crescit:
utque
fiat
calculus,
non
autèm
petra;
requi¬
rit
materiam
ab
homine
dispositam.
Hoc
ergo
limite,
videbunt
Academiae,
se
ne
extimis
quidem
oris,
Li¬
thiasis
causas
attigisse:
quique
se
inscitiae
febrium,
culpatos
dolent,
agnoscent,
se
calamitatis
suae,
plures
habere
socios.
Nunquam
enim
volui
omnibus
ante
me,
injuriosus
esse:
sufflcitque,
me
protestatum,
care¬
re
animo
injuriandi.
Absit
enim,
quod
nesciam,
rem
ignotam,
in
usus
proximi
demonstratam,
carere
ca¬
lumnia:
dum
praesertim
Medentis
inscitia,
se
habet
per
modum
criminis,
pellemque
pro
pelle,
quandoque
daturus
sit
homo.
Non
secus
atque
Praetor,
aliquem
criminis
accusans,
excusatur
à
calumnia.
Dolui
sem¬
per
magnopere,
in
sola
Medendi
religione,
tam
surdis,
pigris,
atque
frivolis
principiis
subscriptum:
in
cate¬
ris
vero
professionibus,
tam
ingeniose
elaboratum.
Enim
vero
quid
subtilitatis,
non
est
machinatum,
circa