4
PHILIATRO
LECTORI.
qui
per
plateas
vagantur,
deque
domo
in
domum
transcurrunt,
ut
sanitatem
venalem
prostibulent,
&
ignotum
sibi
morbum
fugent.
Non
enim
semel,
obiter
apud
Academias
dubitatum
est
hactenus,
super
theo¬
rematum
fide,
à
Gentilibus
traditorum:
quae
aliàs
vel
sola
facilitate,
futilitatem
velant,
primoque
in¬
tuitu,
sui
suspicionem
excitare
deberent:
quoniam
in
rebus
humanis,
nil
durius,
pudore,
stupiditate,
nil
mendacio,
atque
fraude
plenius,
crudelitate
item
atque
credulitate
nil
admirabilius,
per
tot
iam
su¬
sceptum
secula,
quàm
professio,
quae
indies
per
mortes
hominum,
sub
concentrica
subscriptione,
ad
vota
Gentilium,
experimenta
facit.
Fatentur
enim
id
me¬
cum
nationes,
absque
Medico
viventes,
quantam
vi¬
tam
ducant.
Fatentur
id,
inquam,
&
emunctiores
Medici.
Etenim
non
ita
pridem
interrogatus
à
me
vir
pius,
ac
modestus,
Medicus
autem
celeberrimus,
Doctor
Ioannes
vander
Weghen,
cur,
(siquidem
Lo¬
vanii
habitabat,
haberetque
in
aula
amicos,
atque
dynastas
quos
curaret,
essetque
Cathedrae
aptissimus)
lectionem
aliquam
non
appeteret:
respondit
ingenuè,
non
esse
licitum,
aliud
doctrinae
genus,
adolescentia
praelibare,
praeter
Galenum;
adeoque
(inquit)
scienter
damnarem
animam
meam,
sciens
meliora,
atque
do¬
cens
peiora.
Ergo,
quod
ego
me
scire
detego,
sciunt,
at
non
audent,
alii.
Bone
Iesu,
quousque
durabit
Me¬
dentùm
torpor?
tantaque
truculentia
contra
opus
manuum
tuarum?
Permitte,
permitte,
ô
infinita
Bo¬
nitas,
ut
agnoscat
genus
mortalium,
quod
daemonium
Moloch,
nullis
in
videat
subtilitatibus,
quam
quae
cir¬
ca
charitatem
ventilantur,
quaque
vitam
tuae
ima¬
ginis
spectant,
&
conservant.
Initio
enim
dolui,
tam
immensam
credulitatem
principiorum,
tantamque
mortalium
ignaviam,
circa
res
tanti
momenti;
hujus¬
que
rei,
crevit
indies
miseratio
mecum.
Hinc
tan¬
dem