7
PHILIATRO
LECTORI.
nimirum,
columnarum
Medendi
falsitates.
Vnde
de¬
inceps,
crevit
in
me
adhuc
Iuvene,
singularis
fiducia,
qua
me
lubens
omnium
injuriosis
censuris,
propter
proximum
exposui:
sensimque
dierum
currente
nu¬
mero,
Dominus,
candorem
zeli
mei
aspexit,
&
me,
iam
virum,
permisit
videre,
arumnarum
&
ruinae
plenum
esse,
quicquid
in
Scholis
Medicis
docetur,
&
fore
posteris
ludibrium.
Bone
Iesu!
quantum
tunc
expavi
clementiae
tua
magnitudinem,
quae
parvulis
revelat,
viris
alioqui
religiosissimis
&
ingeniosissimis
negata
à
tot
seculis.
Porro,
quantum
vis
inde
certior
factus,
quod
accepti
Veritatis
talenti,
manifestatio
mihi
incumberet:
attamen
est
natura
in
veniendis
excusationibus
fucilis,
fallitque
se,
&
suas
tristitias,
per
rationis
pedissequae,
adminicula.
Mox
ideo
(vah
pudet
me
meae
inconstantiae)
susceptum
onus,
meis
ite¬
rum
excussi
humeris,
&
dixi;
Quis
sum
ego,
Domine?
deficiunt
enim
mihi
solidiora,
quae
in
locum
depri¬
mendorum,
surrogarem.
Quae
enim,
ante
credebam
mihi
imperata,
suspicabar
iterum,
astu
Satanae
sug¬
gesta:
eo
quod
deficiebant
arcana
remedia;
diploma¬
ta
nimirum,
sive
signa
meae
missionis.
Quapropter
in
juventute,
dudum
mihi
persuaseram,
ipsam
Meden¬
di
artem,
nil
esse
praeter
meram
imposturam,
ab
otio¬
sulis
excogitatam
Graecis,
in
pernitiem
Romanorum
domitorum
primitus
extructam,
deinceps
in
homi¬
num
calamitates
confirmatam;
cui
humana
cre¬
dulitas,
ob
conceptam
spem,
facile
subscripsisset,
sic¬
que
sibi
authoritatem
peperisset
ista
religio
Medicae;
quia
plerumque
nimis
facile
credimus,
quae
nimis
avide
optamus.
Sciebam
quidem
ex
tum,
Medicinam
Academiarum,
esse
rem
nihili.
Quorsum
praebebant
mihi
suffragia,
cùm
morbi
incurabiles,
tum
insuper
experimentorum
vanitas:
ac
tandem,
suppetiae
af¬
fluebant
undecunque,
quia
Medentes,
passim
ludi¬
brio
a
4