24
DE
LITHIASI
lapides,
ac
mineralia
universa,
ortum
suum
ex
aqua
desumunt.
Prout
alibi,
de
origine
fontium.
Est¬
que
porro
ille
odor,
fermentum,
unde
tandem,
completum
semen
minerale
profluit.
Hinc
quoque
omnis
petra.
Non
est
autem
hoc
semen
in
minera¬
libus,
per
Metaphoram,
aliquod
aequivocum,
aut
analogon,
sub
licentiosa
similitudinis
allusione.
Nam
succrescunt
novi
silices,
ac
lapides
in
fontibus
&
rivis.
Quicquid
autem
fit,
&
tantisper
dum
fit,
neque
adhuc
est
in
perfectione,
intenta
ab
Archeo:
semen
in
se
habet,
ut
naturam,
in
suis
constitutis
univocam,
intelligam.
(8).
Etenim
aqua
purè
pelluci¬
da,
habens
in
se,
semen,
atque
fermentum
lapidis,
evadit
cunctarum
gemmarum
crystallus.
Sin
insu¬
per
purus
cujusdam
metalli,
vel
pyritidis
color,
concurrerit,
gemma
fit,
duritiem
&
proprietates
sui
coaguli
sequens.
Perinde
enim
ut
stannum
(quod
pictoribus
flavum
colorem,
quem
Masticot
vocant,
praebet)
omne
metallum
(plumbo
demto)
friabi¬
le
facit:
sic
&
gemmarum
durissimam,
tingit.
(9).
So¬
lus
proin
Adamas,
dat
pollinem
flavum:
aliarum¬
que
gemmarum,
est
albus.
Sin
autem
aqua,
non
pure
diaphana,
se
incorporat
colori
metallico,
fit
lapis
opacus,
Iaspis,
Achates,
Silex,
Porphirus,
Marmor:
&
iuxta
mixti
seminis
exigentiam.
(10).
Inte¬
rim
saxa,
facilius
dissolvuntur,
quam
lapides,
ite¬
rumque
sponte,
vel
per
artem,
in
aquam
redeunt
("qui
convertit
rupes,
in
stagna
aquarum".)
Saxa
au¬
tem
dico,
convertibilia
in
calcem:
pereuntque
sub¬
inde
sponte,
in
agrorum
sumen,
&
cerealia.
In
la¬
pidicinis
etiam,
saepe
sponte,
stillat
sal
nitrosum,
perpetuo
stagmate.
Quod
nempe
saxa,
redeant
in
primam
sui
materiam.
Perinde
ut
versa
serie,
pe¬
troso
odore
fermenti,
aqua
tota
migrat
in
petram,
vel
saltem
pro
parte,
qua
sibi
odor
ille,
coaluit
ra¬
dicitus.
Idque
tam
inter
fluendum,
quam
stagnan¬
dum.