32
DE
LITHIASI
riam
clamarunt,
seque,
proximam,
atque
conti¬
nentem
calculi
causam,
in
venisse
gestiebant.
Mise¬
rae
profecto
primùm
Scholae:
at
multo
miseriores
infirmi.
Nam
si
semel,
post
se
respexissent,
facile
vidissent,
ritè
execto
calculo,
cessare
quoque
mox
in
lotio
ejus
infirmi,
illam
mucaginis,
&
solitam
antea
saburram.
Hinc
namque
Scholae
certo
scire
poterant,
quod
si
illa
mucago,
quae
praesente
antea
calculo,
excernitur,
esset
aliqualis
causa,
vel
mate¬
ria
ejusdem;
ipsa
fieret
sanè,
vel
ab
ipsa
vesica,
vel
à
calculo,
vel
aliunde
ad
vesicam
mitteretur.
Si
ita¬
que
missa
fuit
aliunde,
utique
execto
Duelech,
ad¬
huc
patrari,
mitti,
atque
indies
excerni
deberet:
cum
sectio,
&
ablatio
calculi,
saltem
spectent
vesi¬
cam:
nullatenus
autem
partem
dissitam,
parientem;
&
mittentem
continuas
alioqui
mucagines.
Sin
vero
à
calculo,
vel
à
vesica
demum,
ejusmodi
mu¬
cago
processit,
non
erit
ullatenus
causa:
sed
potius
effectus
calculi,
praesupponens
praesentem
calcu¬
lum.
Oblaeditur
nempe
vesica
in
sui
digestione,
à
tam
crudeli,
&
molesto
hospite
calculo:
quapro¬
pter
impatiens,
partem
sui
alimenti,
indigestam,
continuò
plorat,
quiam
perficere,
atque
promoverè
eam
nequit:
novamque
ideo
accersit
successive.
Non
est
ergo
ista
mucago,
materia
calculi
ex
qua:
sed
hujus
lugubris
effectus.
Atque
ideo
male,
istam
mucilaginem,
in
materiam
calculi
accusant.
Vi¬
dent
namque,
nec
sciunt
quid
viderint.
Pituitam
vocant,
unum
separatumque
videlicet,
de
quatuor
primis
humoribus,
in
sanguificatione
ortis:
qui
est
alimentum
ultimum
in
digestione,
&
proximum
solidorum,
spermaticumque
nutrimentum,
è
cruo¬
re
totaliter
digesto,
in
via
degeneratum,
ob
indi¬
spositionem
partis
alendae.
Nam
calculus
in
se,
nil
vitale
habet,
neque
extra
se
habet,
quam
det,
aut
de
sui
semine
suscitet,
mucilaginem.
Multoque
minus;