58
DE
LITHIASI
Quod
autem
zona
calidiore,
sal
etiam
à
pelago
ex¬
halet,
patet:
nam
nemo
non
olefacit,
an
in
olla,
carnes
decoquantur
cum
sale,
vel
absque
illa.
Ma¬
rinus
enim,
cum
in
conservationem
elementi
fa¬
ciat,
exhalat
difficulter.
Idcirco
Hispanicus,
pro¬
pemodùm
halituoso
sale
caret,
validior
est,
magis¬
que
arcet
putredinem,
&
Duelech.
Contra,
Lo¬
tharingicus,
sale
halituoso
abundat,
partimque
a¬
cescit
in
stomacho.
Differt
quoque
spiritus
iste
haliticosus
salis
(qui
tanquam
flos
salis
sublima¬
tus
est)
à
spiritu
salis
stillatitio:
perinde
ut
oleum
olivarum,
a
Laterino.
Spiritus
enim
olei
olivarum,
oleosus,
qui
prima
medietate
exit,
apud
me
argen¬
teum
filum,
tandem
in
lagena
dissolvit.
Oleum
autem
olivarum,
ferrum
à
rubigine
praeservat.
(32).
Longeque
potentius,
arma
à
ferrugine
custodit,
istud
olei
residuum,
unde
praefata
medietas
est
ab¬
lata.
Idcircò
notandum,
non
esse
puriorem,
aut
defecatiorem
salem,
quam
qui
à
myria
suilla,
re¬
coctus
est.
Siquidem
saliendo,
sive
operando
in
obiectam
suillam,
amisit
halituosiorem
spiritum,
per
coagulationem.
Adeoque
sal
residuus,
pene
fi¬
xus,
sua
terrestritate
liberatus,
reperitur
clarus,
con¬
dimentis
aptissimus.
In
cadum
quoque
acescentis
cerevisiae
iniectus,
eandem
praeservat,
quod
non
item
alius.
Quapropter
in
nobis
supervacaneos
spi¬
ritus
acidos
(omnis
corruptionis
authores,
si
extra¬
primę
digestionis
officinas
fuerint)
in
se
combibit,
&
transmutat.
Sali
Hispalensi
sic
rebullito,
boni¬
tate
par
ferè
est,
qui
candente
olla
primùm
liqua¬
tus
fuit.
Cum
ergo
sal
maris,
non
sit
de
urinae
com¬
positione,
sed
prorsus
extraneus
sit,
ac
permaneat:
Imo
sal
maris,
in
urina
detentus,
servet
inpermi¬
stam
sui,
immutatamque
naturam,
usque
in
ulti¬
mam
rerum
deductionem,
&
salispetrae
separatio¬
nem:
certum
est,
quod
ne
quicquam
sibi
sit
nego¬
tii,